TAC 64Yıl 1957.
Mini mini çocuklar, hepsi yüzlerce kişi arasından kolej imtıhanını kazanıpTarsus Amerikan koleji ve Talas Amerikan koleji bahçelerine gelmiş, herşeye yabancılar. Yatakhanelerine götürülüyorlar, bir üst sınıf öğrencileri onlara rehberlik yapıyor, sorularını cevaplıyor ama kendilerine “ABİ” diye hitap edilmesi gerektiğini de titizlikle belirtmekten geri kalmıyorlar.Yıl 1964. Tarsus Kolejine veda etmenin zamanı geldi. Üniversitelere serpiliyoruz. Bu dönemlerde iletişim haliyle Ankara ve İstanbul’da devam ediyor ama üniversite yılları da bittiğinde mezunlar arasındaki iletişim oldukça zayıflıyor. Çünkü o devirlerde iletişim o kadar kolay değil, e-mail yok, cep telefonu yok, sabittelefonlarla konuşabilmek için uzun süre sinyal gelmesini bekliyorsunuz.Yıl 1999. İlk kez, mezuniyetten 35 yıl sonra 3 günlük bir programla Bolu Koru Motelde toplanıyoruz. Katılım %90 civarında. Sanki dün ayrılmışız gibi, kaldığımız yeden devam ediyoruz.

Eşler de çabucak kaynaşıyorlar. İlk görüşte aralarındaki uyum inanılmaz, o kadar ortak konuları var ki…Yıl 2004. Artık e-mail gurubumuz oldukça kalabalıklaştı. (35.yılda sadece 5 kişi idik). İtetişim gelişiyor,40. Yıl toplantımızı okulda yapıyoruz. Artık daha sık görüşüyoruz. Ankara, İstanbul, İzmir ve Ayvalıkta kısmi toplantılar sık sık oluyor, ve…Yıl 2014. Tekrar okuldayız. Teşekkürler Mezunlar derneği, teşekkürler Ali Cerrahoğlu ve diğer görevli arkadaşlar. Okulda hiç unutamıyacağımız bir gün yaşattınız. Teşekkürler…Yavuz AltayTac’64

