SÜMBÜLZADE VEHBİ EFENDİ

 

Söylenti oldur ki padişah hazretleri SÜMBÜLZADE VEHBİ EFENDİ’ye “Öyle bir şiir yaz ki” demiş, “birinci mısrada celladı çağırırken ikinci mısrada seni affedeyim”.
Aldı Sümbülzâde:

Azm-û hamam edelim, sürtüştürem ben sana,
Kese ile sabunu, rahat etsin cism-û can.
* * *
Lal-û şarap içürem ve ıslatıp geçirem,
Parmağına yüzüğü, hatem-i zer dırahşan.
* * *
Eğil eğil sokayım, iki tutam az mıdır?
Lâle ile sümbülü kâkülüne nevcivan.
* * *
Diz çökerek önüne ılık ılık akıtam,
Bir gümüş ibrik ile destine âb-ı revân.
* * *
Salınarak giderken arkandan ben sokayım,
Ard eteğin beline, olmasın çamur aman.
* * *
Kulaklarından tutam, dibine kadar sokam,
Sahtiyenden çizmeyi, olasın yola revân.
* * *
Öyle bir sokayım ki, kalmasın dışarda hiç,
Düşmanının bağrına, hançerimi nâgehan.
* * *
Eğer arzu edersen, ben ağzına vereyim,
Yeter ki sen kulundan lokum iste her zaman.
* * *
Herkese vermektesin, bir de bana versene,
Avuç avuç altını, olsun kulun sâduman.
* * *
Sen her zaman gelesin, ben Vehbi’ye veresin,
Esselâmün aleyküm ve aleykümesselâm.

Sümbülzâde Vehbi

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s