YEĞENİM BETÜL’ÜN DR. ZAFER’İN YAZISINA YANITI

 

YEĞENİM BETÜL’ÜN DR. ZAFER’İN YAZISINA YANITI
 
Canım Ağabeyciğim,
Yakında mide rahatsızlığım nedeni ile Bodrum Devlet Hastahanesi’nde dahiliye uzmanına “muayene olmak” için gittim. Aylardır bu yemeklerin geri çıkma çabası ve reflü derdinden muzdariptim. Ben de tecrübeli bir mide hastası olarak, eşeklik etmeyip önden  gereken ilaçları kullanmıştım. Uzun süren tedavim sonunda, bu sefer bir fark olduğunu ve reflünün sebebinin fizyolojik olabileceğini hissetmiştim. Biraz eğilsem midemdekiler ağızımdaydı afedersiniz. Sırtımda bir ağrı duyuyor, nefesimde bir daralma hissediyordum. Ağızımda bile yaralar oluşmuştu.
Internetten randevu alıp muayene olmak üzere sıraya girdim. Dakikası geldiği an muyaneye alındım. Muayene masasına uturup, ayaklarımı aşağı sarkıttıktan sonra hikayemi baştan anlatmam birkaç dakikamı aldı. Lafım bittiğinde elime reçetemi almıştım. Zaten aylardır kullandığım ilaçlar reçetede üçer beşer yazılmıştı. Doktorcuğumu randevu saatine uyma ve hasta bekletmeme nezaketi ve becerisi  gösterdiği için tebrik ettim. Uzun saçlarını savurarak yüzüme bakan beyefendinin gözlerinden ne demeye çalıştığımı anlamadığı belliydi. Neyse, otoparka gittim ve arabayı çalıştırmadan önce sırt ağrıma “sus” deyip, bir eşeklik daha yaptım. Kimseye göstermeden midemin yerini elimle bulmaya çalıştım. Biraz yukarıda kendisi. Artık muayene edildiği fikrindedir garip.
Reflü yaralarını kontoren çiçeği yağını zeytin yağı ile karıştırıp içerek birkaç günde geçirdim. Tabii böyle yaptım. O korkunç ilaçları bir ay daha içemezdim faydasızdılar, denemiştim. Sanırsam mide fıtığim var. Eğilmiyorum, oturur vaziyette uyuyorum, hazmı kolay şeyleri az az yiyorum. Eşe dosta da bu durumda ne yapmaları gerektiği konusunda tavsiyelerde bulunuyorum. Büyük şehirde bir gastroloji hocasının muayenehanesinde muayene olmak üzere randevu aldım. Bu sefer teşhisimi koyduğum, ne olur ne olmaz, sadece birinin olaya içerden bakmasına ihtiyacım var. Belki ameliyat olmam gerekecektir. Tabii korkuyorum. Ameliyattan veya endeskopiden değil, karşılaşacağım dokturun başıma ne çeşit yeni dertler açabileceğini öngöremez ve engel olacak gücü kendimde bulamazsam diye. Her neyse. Diyeceğim şu ki hastada kabahat, insan teşhis koymadan doktora gider mi? Ya sana dokunmak istemiyorsa? Değil mi ama? Sevgilerimle ağabeyciğim. Yeğenin Betül

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s