Balık Yağı Tedavisiyle Komadan Çıktı

Balık Yağı Tedavisiyle Komadan Çıktı

PAZARTESI, 20 OCAK 2014 10:03 AM
 

TurkishNY.com – Californialı 17 yaşındaki genç, balık yağı tedavisi sayesinde komadan çıktı.

NY Daily News’un haberine göre Californialı bir aile, geçirdiği bir trafik kazası sonrasında komaya giren çocuklarının balık yağı sayesinde mucizevi bir şekilde iyileştiğini söylüyor.

Desert Sun’da belirtildiği üzere Grant Virgin (17), geçen Eylül ayında kendisine çarpıp kaçan bir sürücü yüzünden komaya girdi.

Kafatasında, köprücük kemiğinde, uyluk kemiğinde çatlaklar oluşan Grant’in ayrıca dalağı, karaciğeri ve şahdamarı da zarar gördü.

Doktorlar, Grant’in ebeveynleri John ve JJ’e çocuklarının bir daha uyanamayabileceğini söylediler.

17-year-old Grant Virgin was in a coma after a September car accident broke several bones and injured internal organs.
CNN’e konuşan Grant’in annesi beslenme uzmanı JJ, bunun üzerine doktorların çocuklarını kurtarmak için bir şey yapmayacaklarını düşünerek bu yönde kendilerinin harekete geçtiklerini ifade etti.

Çocuklarını Los Angeles Çocuk Hastanesi’ne (Children’s Hospital Los Angeles) kaldıran aile, çocuklarını kurtarmak için her yolu denemeye başladı.

Grant’s mother, JJ,  wouldn’t take doctors’ assessment of her son at face value. ‘They told us to let him go. ... It’s like, how dare you not fight for my son’s life?’
CNN’in haberine göre ailenin başvurduğu yöntemlerden biri de balık yağında bulunan omega-3 yağ asitlerinden yararlanmaktı.

CNN’e konuşan Beyin Sağlığı Eğitimi ve Araştırması Enstitüsü’nün (Brain Health Education and Research Institute) kurucusu Dr. Michael Lewis, “Tuğladan bir duvarınız olsa ve hasar görse, onarım için tuğla kullanmak istemez misiniz? Yüksek dozlarda (omega- yağ asitleri) kullanarak, beyne kendi kendini onarması için dayanak sağlıyorsunuz” dedi.

Balık yağının etkilerine dair sınırlı sayıda araştırma yapılmış olsa da Grant’in doktorları, balık yağının beyindeki iltihabı durdurabileceğini düşündüklerini belirttiler.

Grant made progress after the car accident, learning how to function after several life-threatening injuries.
Tedavi sonrasında komadan çıkan Grant, kısa cümleler kurarak konuşmaya başladı. Grant’in ebeveynlerine bu arada beklemeye geçmeleri söylendi fakat aile tedaviye devam etmeyi tercih etti.

CNN’de belirtildiği üzere doktorların balık yağını vermelerinin birkaç gün sonrasında Grant, tam cümleler kurabilmeye başladı.

Grant suffered a fractured skull, clavicle, femurs and heels, as well as a  lacerated spleen and liver.
Kazanın üzerinden geçen birkaç ay sonrasında evine dönen Grant’in durumunun iyi olduğu belirtildi. Desert Sun’a göre Grant, her ne kadar konuşmakta halen zorlansa da gencin bedeni nerdeyse tamamen iyileşti. Grant’in babası John, gencin tam manasıyla iyileşmesinin iki ila beş yıl arası sürebileceğini belirtti.

Fakat ilk etaptaki teşhis göz önüne alındığı vakit, aile durumdan gayet memnun.

Grant şimdilerde hastanedeki diğer hastalara ilham kaynağı oldu. Kısa süre önce Grant, kaydettiği ilerlemeyi insanlara göstermek için hastaneyi ziyaret etti.

 

BAD RESEARCH BAD REPORTER : “KNEE SURGERY DOES VERY LITTLE..”

FIRST OF ALL, THIS IS NOT A “NEW STUDY” AS PAM BELLUCK CLAIMS BUT IT IS A STUDY PUBLISHED IN NEJM ON JULY 11,2002.

J. Bruce Moseley, M.D., Kimberly O’Malley, Ph.D., Nancy J. Petersen, Ph.D., Terri J. Menke, Ph.D., Baruch A. Brody, Ph.D., David H. Kuykendall, Ph.D., John C. Hollingsworth, Dr.P.H., Carol M. Ashton, M.D., M.P.H., and Nelda P. Wray, M.D., M.P.H. 

“N Engl J Med 2002; 347:81-88July 11, 2002 ” ENTITLED:

“A Controlled Trial of Arthroscopic Surgery for Osteoarthritis of the Knee”

(PLEASE CLICK BELOW)

SHAM KNEE SURGERY

CORRECTION:

THERE INDEED IS A NEW STUDY (PLEASE CLICK) FOR THE NEW UNETHICAL STUDY.

THE NEW STUDY REPEATING THE 2002 STUDY

SECONDLY; THIS STUDY IS NOT FROM FINLAND BUT IT IS CARRIED OUT IN HOUSTON VETERANS AFFAIRS MEDICAL CENTER. (CORRECTED ABOVE WITH THE NEW STUDY) I GUESS IT IS ACCEPTABLE TO TO CARRY OUT THIS BORDERLINE UNETHICAL STUDY IN THE VETERANS HOSPITAL BECAUSE THE PATIENTS (ALL MALE) ARE VETERANS AND THEIR LIFE DOES NOT CARRY MUCH VALUE (!) “PLACEBO” GROUP WERE GIVEN RISKY ANESTHESIA AND A “SHAM” SURGERY” HAS BEEN PERFORMED ON THEIR KNEES.

THIRDLY ; RESULTS OF AN INVASIVE AND OBJECTIVE PROCEDURE, INVOLVING “SURGICAL INCISION” AND “ANESTESIA”  HAVE BEEN EVALUATED BY VERY SUBJECTIVE RESULTS SUCH AS HOW MUCH PAIN PATIENT EXPERIENCES. THIS IS NOT AN ACCEPTABLE RESEARCH METHODOLOGY.

I BELIEVE MS. BELLUCK IS ON THE BANDWAGON WITH THE CURRENT POLITICAL TRENDS WHICH IS, “MEDICAL RESEARCH SHOULD BE AIMED TO DECREASE EXPENSES” RATHER THAN FINDING NEW TREATMENTS, AND SURGICAL TECHNIQUES TO IMPROVE PATIENT CARE AND HELP THE PROGRESS IN MEDICINE.  

WITH “AFFORDABLE CARE ACT”, IT WILL NOT BE SURPRISE TO SEE THE RESEARCH FUNDS TO BE GIVEN FOR THIS KIND OF RESEARCH WHICH WILL NOT HELP THE REAL ADVANCEMENT OF MEDICINE BUT SUPPOSEDLY DECREASE THE EXPENSES.

I AM NOT SAYING  DECREASING MEDICAL EXPENSES IS NOT IMPORTANT, BUT WRITERS LIKE PAM BELLUCK CLEARLY DECEIVES PUBLIC IN ORDER TO PROMOTE HER POLITICAL AGENDA.

CONTINUE READING:

“Common Knee Surgery Does Very Little for Some, Study Suggests”

By 
Published: December 25, 2013

A popular surgical procedure worked no better than fake operations in helping people with one type of common knee problem, suggesting that thousands of people may be undergoing unnecessary surgery, a new study in The New England Journal of Medicine reports.

The unusual study involved people with a torn meniscus, crescent-shaped cartilage that helps cushion and stabilize knees. Arthroscopic surgery on the meniscus is the most common orthopedic procedure in the United States, performed, the study said, about 700,000 times a year at an estimated cost of $4 billion.

The study, conducted in Finland, involved a small subset of meniscal tears. But experts, including some orthopedic surgeons, said the study added to other recent research suggesting that meniscal surgery should be aimed at a narrower group of patients; that for many, options like physical therapy may be as good.

The surgery, arthroscopic partial meniscectomy, involves small incisions. They are to accommodate the arthroscope, which allows doctors to see inside, and for tools to trim torn meniscus and to smooth ragged edges of what remains.

The Finnish study does not indicate that surgery never helps; there is consensus that it should be performed in some circumstances, especially for younger patients and for tears from acute sports injuries. But about 80 percent of tears develop from wear and aging, and some researchers believe surgery in those cases should be significantly limited.

“Those who do research have been gradually showing that this popular operation is not of very much value,” said Dr. David Felson, a professor of medicine and epidemiology at Boston University. This study “provides information beautifully about whether the surgery that the orthopedist thinks he or she is doing is accomplishing anything. I think often the answer is no.”

The volunteer patients in the Finnish study all received anesthesia and incisions. But some received actual surgery, others simulated procedures. They did not know which.

A year later, most patients in both groups said their knees felt better, and the vast majority said they would choose the same method again, even if it was fake.

“It’s a well-done study,” said Dr. David Jevsevar, chairman of the committee on evidence-based quality and value of the American Academy of Orthopaedic Surgeons. “It gives further credence or support to a number of studies that have shown that giving arthroscopy to patients is not always going to make a difference.”

Dr. Jevsevar, an orthopedic surgeon in St. George, Utah, said he hoped the study would spur research to better identify patients who should have surgery.

“Are there operations that are done that do not need to be done? I’m sure that’s the case, but we don’t know the magnitude,” he said. “We still think there’s benefit in arthroscopic meniscectomy in appropriate patients. What we need to define in the future is what’s the definition of appropriate patient.”

One factor is whether pain is caused by the torn meniscus or something else, especially osteoarthritis, which often accompanies tears. Another possible consideration is whether mechanical knee function is affected.

“Take 100 people with knee pain; a very high percentage have a meniscal tear,” said Dr. Kenneth Fine, an orthopedic surgeon who also teaches at George Washington University. “People love concreteness: ‘There’s a tear, you know. You have to take care of the tear.’ I tell them, ‘No. 1, I’m not so sure the meniscal tear is causing your pain, and No. 2, even if it is, I’m not sure the surgery’s going to take care of it.”

Dr. Fine added: “Yours truly has a meniscal tear. It just causes pain. I’m not having any mechanical symptoms; my knees are not locking. So I’m not going to let anybody operate.”

He likened the recent studies to attempts to educate people that “it’s not really good to take antibiotics for the common cold. There’s a lot of pressure to operate. Financial, obviously. But also, if a primary care doctor keeps sending me patients who are complaining of knee pain and I keep not operating on them, then the primary care doctor is going to stop sending me patients.”

The new research builds on a groundbreaking 2002 Texas study, showing that patients receiving arthroscopy for knee osteoarthritis fared no better than those receiving sham surgery. A 2008 Canadian study found that patients undergoing surgery for knee arthritis did no better than those having physical therapy and taking medication. Now many surgeons have stopped operating on patients with only knee arthritis.

Earlier this year, a study at seven American hospitals found that patients with meniscal tears and osteoarthritis did not experience greater improvement with surgery than those receiving physical therapy, although after six months, one-third of the physical therapy group sought surgery. (Their surgical results were not reported.)

An author of that study, Dr. Robert Marx of the Hospital for Special Surgery, said his conclusion was that often physical therapy should be tried before surgery. Still, “properly selected patients do benefit from knee arthroscopy,” he said. “When you have someone who doesn’t have arthritis and they have a painful meniscal tear, you’re going to make that person very happy.”

Dr. Marx expressed some skepticism about the Finnish study, which involved patients with only meniscal tears, not perceptible arthritis. He wondered if the tears were small or if the pain was caused by the kneecap, adding, “I cannot believe that this would be the same population of patients I would operate on.”

Dr. Teppo Jarvinen, an author of the Finnish study, said whether meniscal tears caused the participants’ pain was unknown, but arthritis was an unlikely cause, since they seemingly had none. About 10 percent of meniscal tear patients have no arthritis, he said.

The study involved five hospitals and 146 patients, ages 35 to 65, with wear-induced tears and knee pain. About half had mechanical problems like locking or clicking knees.

Most patients received spinal anesthesia, remaining awake (one hospital used general anesthesia). Surgeons used arthroscopes to assess the knee. If it matched study criteria, nurses opened envelopes containing random assignments to actual or sham surgery. In real surgery, shaver tools trimmed torn meniscus; for fake surgery, bladeless shavers were rubbed against the outside of the kneecap to simulate that sensation. Nobody evaluating the patients later knew which procedure had been received.

After a year, each group reported similar improvement, even those with clicking or locking knees. Two in the surgery group needed further surgery; five in the sham group requested surgery. Dr. Jarvinen acknowledged the possibility that fake surgery had some placebo effect but said results were too strong for that to explain everything.

Dr. Frederick Azar, first vice president of the orthopedic surgeons academy, said the study focused on a minority of patients, those he already did not operate on; he operates mostly on patients with mild to moderate arthritis whose meniscal tears appear to be causing pain.

“Arthroscopy is a very useful tool,” he said. Still, he said, “I’m sure there are some physicians who may look at this and say it may change the way they approach their patients, in terms of surgery or not surgery.”

 

ANTI VACCINATION MOVEMENT

Anti-Vaccination Movement Causes a Deadly Year in the U.S.

Published on December 3, 2013
From Taliban fighters to California soccer moms, those who choose not to vaccinate their children against preventable diseases are causing a public health crisis.

Disease outbreaks have killed millions of people, and scientists have spent generations developing ways to save those in jeopardy. Still, many people don’t think it’s a good idea to protect themselves or their children from preventable diseases, and choose to forego vaccinations.

Even in 2013, the anti-vaccination movement continues to leave the door open to outbreaks of diseases that have been all but eradicated by modern medicine. These diseases include measles, polio, whooping cough, and more.

In Pakistan, polio remains an epidemic because the Taliban has banned aid workers from vaccinating children. They say they fear that vaccination efforts are simply a ruse meant to disguise espionage. Health workers attempting to distribute vaccines there have been attacked and killed. A total of 101 polio cases have been reported in the country as of mid-November, and another 240,000 children have not been vaccinated.

But it’s not just militants abroad who are endangering public health by skipping out on vaccinations.

Know More: The 10 Worst Outbreaks in U.S. History »

When Pseudoscience Becomes the Norm

In 1998, British journal The Lancet published research by Dr. Andrew Wakefield that purported to show that the measles, mumps, and rubella (MMR) vaccines caused autism in some children. The study was widely reported and the information spread like wildfire among parents, especially those with autistic children.

One of the loudest broadcasters of this supposed link between vaccines and autism is actress Jenny McCarthy, who has campaigned in support of Wakefield’s findings as recently as 2011.

The problem with Wakefield’s study, however, was that it relied on faulty data. Later investigations have shown that Wakefield was set to benefit from lawsuits based on his research. The study was retracted after numerous other scientists could not replicate his findings.

Since then, no other medical research has shown a link between vaccines and mental disorders. Nevertheless, many parents still hold reservations about vaccinating their children. Wakefield’s paper has been linked to declines in vaccination and a corresponding increase in measles cases.

In March, the U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) released a study showing that an aggressive vaccination schedule does not contribute to an increase in autism incidence.

CDC VACCINATION LINK (CLICK) Read What the CDC Has to Say About the Autism-Vaccine Link »

There are, however, a few real reasons why certain children should avoid vaccinations; specifically, those who are undergoing medical treatment or are still too young.

Outbreak Clusters Appear Among the Unvaccinated

Earlier this year, researchers confirmed that a 2010 whooping cough outbreak in California, the nation’s worst in over 50 years, was spread by children whose parents applied for non-medical exemptions to school vaccination requirements, many for religious reasons.

The study showed that more cases of whooping cough occurred in the clusters of unvaccinated children than not, resulting in 9,120 instances of the disease and 10 deaths. In San Diego county alone, there were 5,100 exemptions and 980 whooping cough cases.

In August, the Texas megachurch Eagle Mountain International Church made headlines after 21 members of its congregation contracted measles. Coincidently, the outbreak occurred during National Immunization Awareness Month.

The church, part of Kenneth Copeland Ministries, advocated abstaining from vaccinations over fears that they can cause autism. The outbreak was traced back to a church member who had traveled abroad on a mission trip and then spread measles among the unvaccinated congregation.

Following the outbreak, the church hosted vaccination clinics and urged its members to attend.

Vaccines Safe for Pregnant Moms

Also this year, a review of data from the 2009 flu season showed that the use of flu vaccines can help prevent fetal death, a major concern for pregnant mothers. For years, pregnant women have been unsure about whether getting the flu shot could harm their unborn child.

The report, published in the New England Journal of Medicine, also confirmed the safety of flu vaccinations for women in the later stages of pregnancy.

Hopefully, the next generation of parents will opt to protect themselves and their children from diseases we should no longer be worrying about.

See the CDC’s Findings on Flu Shots and Pregnant Women »

LİMON SUYU SARIMSAK

  

Gerçek dost yaralı parmağa işer
Yılana sarılan denize düşer.
TS

 

 

Bitkilerle doğal tedavi yöntemine son derece önem veren Rus tıp dünyası, bu formülü yüzlerce yıldır kullanıyor ve son derece başarılı sonuçlar elde ediyor.
Limon suyu ve sarımsakla yapılan karışım, damar sertlikleri, damar yağlanması, damar tıkanıklıkları ve tansiyon gibi sorunları kalıcı olarak ortadan kaldırıyor.

Türkiye’deki bazı doktorlar da hastalarına bu formülü öneriyor.

EVİNİZDE KENDİNİZ YAPABİLİRSİNİZ..

İhtiyacınız olanlar:

– 2 Litre hiç su katılmamış sıkılmış limon suyu

– 40 diş soyulmuş ve ezilmiş sarımsak (Mümkünse Anadolu’da yetiştirilmiş ithal olmayan sarımsaklardan)

– Ağzı sıkı kapanan koyu renkli bir kavanoz

HAZIRLANIŞI

2 Litrelik kavanoz ya da pet şişeyi dolduracak kadar limon satın alın. Limonların suyunu iyice sıkıp şişeye doldurun. Soyulmuş 40 diş orta boy sarımsağı yıkamadan ve ezerek limonun içine atıp şişenin kapağını sıkıca kapatın. 

25 gün boyunca normal ılık bir yerde tutun ve her gün birkaç kez çalkalayın. Yaklaşık 25 gün sonra sarımsakların limon suyunun içinde eridiğini göreceksiniz.
25 gün sonra hazır hale gelen karışımdan her sabah kahvaltıdan yarım saat önce yarım çay bardağı için. Bunu her gün düzenli olarak ve mümkünse aynı saatte yapın. Bu karışımın içine asla başka bir madde (şeker, tuz, tatlandırıcı vs. katmayın)

KANITLANMIŞ FAYDALARI

1- Tüm damar iltihaplarını (vasküler) tedavi ediyor, tıkanan damarları açıyor, damar sertliklerini ve hipertansiyonu önlüyor.
2- Kolesterol ve lipidi düşürüyor, zararlı yağların yakılmasını sağlıyor, kilo verdiriyor (bazal metabolizmayı hızlandırıp yağların yakılmasını sağladığı için iştahı açıyor.), vücuttaki şeker oranını dengeliyor, pankreasin yenilemesini sağlıyor.
3- Böbrek ve safra taşlarını eritiyor, idrar söktürüyor, vücuttaki şişkinliği yok ediyor ve dokularda ödem oluşmasını engelliyor.
4- Helycobeacter pylori adlı ülser mikrobunu öldürerek mide ve on iki parmak bağırsağı ülserinin kesin tedavisini yapıyor.
5- Tüm romatizmal iltihabi önleyor, her tür romatizmal ağrıları dindiriyor, kireçlenmeyi önlüyor, eklem yüzeylerinin yenilenmesini sağlıyor ve her türlü ağrıyı kesiyor.
6- Beyin hücreleri ve tüm sinir sistemlerini yeniliyor, sinirdeki aksiyon potansiyelini düzenleyip ileri-refleks hızını artırıyor, felç ve inme riskini azaltıyor.

 

VACCINES AGAIN:”5 Reasons Jenny McCarthy is Even More Dangerous Than You Thought”

5 Reasons Jenny McCarthy is Even More Dangerous Than You Thought

Emily Calandrelli's avatar image By Emily Calandrelli  September 23, 2013
  • 131 COMMENTS
5, reasons, jenny, mccarthy, is, even, more, dangerous, than, you, thought,
5 Reasons Jenny McCarthy is Even More Dangerous Than You Thought
Image Credit: Flickr

The Center for Disease Control (CDC) is reporting that 2013 is on track to have the highest number of measles cases in 17 years. This is frustrating considering that the disease itself wasthought to be eradicated in the U.S. in the year 2000. Health officials are attributing this new outbreak to parents who are refusing to vaccinate their children due to a scientifically unfounded fear that the Measles Mumps and Rubella (MMR) vaccine leads to autism.

The threat of autism is scary for a parent, especially now that an estimated one in 50 children have autism spectrum disorder. So it is understandable that parents are demanding to know what causes this neurological disorder.

What is not understandable is the fact that people like Jenny McCarthy, a leading anti-vaccination activist, are spreading lies and inflicting fear in parents by repeating pseudoscientific claims about vaccines. Here are five reasons why the scientifically illiterate had the power to bring back measles from extinction in the U.S.

1. Parents are vulnerable.

Via: Flickr

Non-experts like Jenny McCarthy are dangerous because parents have an insatiable need for answers when it comes to the health of their children. McCarthy takes advantage of parents’ fears by offering them a deceivingly clean-cut solution to the scary threat of autism. And not only that, she is unabashedly making money off of it and benefiting from the controversy that ensues. Parents have enough difficult decisions to make about their children. When the CDC fully endorses the MMR vaccine as safe and effective, this should not be one of them.

2. It’s hard to identify the scientific experts.

Via: Flickr

Science is hard. It’s safe to say that most parents are not professionally trained as medical doctors or scientific researchers. Because of this, it’s hard for them (and the rest of the public for that matter) to decipher the information that they are constantly bombarded with from both scientific and non-scientific sources.

This allows famous people with no medical backgrounds to be influential on medical topics. Jenny McCarthy, for example, may be perceived as credible because she has a son with autism and his pediatrician stands beside her in her anti-vaccination cause. This doctor, however, has been highly criticized by other medical professionals for his anti-vaccination support. While McCarthy is in a position to offer parenting advice on how to raise an autistic child, she has no business offering medical advice to parents deciding on the future health of their children.

3. Scientists are not always objective.

Via: Flickr

Unfortunately, even scientific experts can be dishonest and misrepresent scientific information. This is exactly what happened in 1998 when Andrew Wakefield (formally known as Dr. Andrew Wakefield) and colleagues published a study on the link between autism and the MMR vaccine in The Lancet. This study followed 12 children who had a history of normal development followed by mental regressions. The study concluded that the MMR vaccine was the cause of the mental regression and a link between the MMR vaccine and autism was suggested. This study provided fuel to the anti-vaccination crusaders and propelled them forward for years to come.

However, this controversial study was investigated 10 years later and Wakefield was criticized for falsifying data in the study, violating basic research ethics rules, and showing a “callous disregard” for the suffering children involved in his research. It was also discovered that a portion of Wakefield’s research was paid for by lawyers of parents seeking to sue vaccine makers for damages. Based on these findings, the Lancet retracted the article and Wakefield was stripped of his medical license.

Unfortunately, the damage had already been done.

4. Correlation does not imply causation, but it can be confusing.

Via: Flickr

McCarthy asserts that the rate of autism has grown rapidly as the number of vaccines children receive has increased. However, it turns out that organic food sales have also increased during this period of time. Does that mean that Whole Foods and other organic companies are other major causes of autism? No, of course not.

It is incredibly important for the public to understand that correlation between two variablesdoes not imply that one causes the other. In fact, many published studies, including millions of children in several countries, have repeatedly concluded that there is no link between the MMR vaccine and autism development.

5. People would rather have a wrong answer than no answer at all.

Uncertainty makes people uncomfortable and sometimes creates tensions that lead individuals to make bad decisions. A cause for autism has yet to be found, which leaves parents feeling helpless with no control over the neurological health of their child. This uncertainty offers anti-vaccination advocates an opportunity to take advantage of parents by giving them a false sense of control.

While we do not know what causes autism, studies have concluded that it is not caused by theMMR vaccineAnti-vaccination spokespeople like Jenny McCarthy are being incredibly irresponsible by giving medical advice based on pseudoscience to vulnerable parents. Their actions have contributed to the increasing number of unnecessary deaths of children who contracted a disease that was thought eradicated only 13 years ago. It is the medical equivalent of yelling “Fire!” in a crowded theater, when there’s no fire — and it’s the children who are getting trampled.

Emily Calandrelli's avatar image

Emily Calandrelli

Recent graduate from MIT with a Masters in Technology and Policy and a Masters in Aeronautics and Astronautics. Emily is currently a visiting scholar at the Harvard NASA Tournament Lab and an online marketing contractor for Autotegrity.

ANTIBIOTICS LOSING BATTLE AGAINST BUGS

  • U.S. NEWS
  • Updated September 16, 2013, 7:32 p.m. ET

Antibiotics Losing Battle Against Bugs: Report

 

More than two million people in the U.S. develop infections every year that are resistant to antibiotics, and at least 23,000 of them die as a result, according to a government report Monday that called for aggressive steps to counter a worsening public health problem.

Another 250,000 people annually develop a bacterial infection, clostridium difficile, and about 14,000 of those cases prove fatal, the Centers for Disease Control and Prevention said in its first report to give an overview of the threat and toll of antibiotic-resistant bugs that cause most infections.

C.D.C.A government microbiologist demonstrates a test used to identifyantibiotic resistance in bacteria known as Enterobacteriaceae.

Public-health experts are increasingly sounding the alarm about the number of microbes, from normally harmless intestinal bacteria to tuberculosis, that are winning a Darwinian battle of sorts for survival of the fittest against the antibiotics meant to kill them. Some, like gonorrhea or certain “superbugs” that have been found spreading in medical facilities, have outsmarted nearly all the drugs used to treat them.

“If we’re not careful and we don’t take action, the medicine cabinet may be empty for patients with life-threatening infections in the coming months and years,” CDC Director Tom Frieden said in a conference call with reporters. The pipeline of new drugs to overcome these powerful infections “is nearly empty for the short term,” he said. and some new drugs could be a decade away.

The report was blunt in summing up the reasons for greater resistance to antibiotics, including excessive use. “Up to half of antibiotic use in humans and much of antibiotic use in animals is unnecessary and inappropriate and makes everyone less safe,” it said.

More than two million people in the U.S. develop infections every year that are resistant to antibiotics, and at least 23,000 people die as a result, according to a new government report that lists and ranks 18 drug resistant bugs in order of urgency. Betsy McKay reports. Photo: AP.

Bacteria evolve quickly to evade the antibiotics meant to kill them, so greater use of antibiotics will tend to lead to more drug-resistant germs. Such bugs can spread easily in hospitals or communities, carried by unclean hands or medical equipment, or even pass through the air. They cross borders and continents easily, and also complicate treatment of the conditions which land people in the hospital or a medical facility in the first place. They are expensive to treat, costing as much as $20 billion a year in excess direct health costs, estimates cited in the report said.

The CDC called for more judicious use of antibiotics, better surveillance of resistant bacteria, the development of new drugs, and new tests that can pinpoint resistant bacteria quickly.

The report also said more antibiotics in the U.S. are given to animals than humans, and people can be infected with drug-resistant germs through food. Giving antibiotics to food-producing animals to promote their growth isn’t necessary and should be “phased out,” it said.

The CDC ranked 18 drug-resistant bacteria and fungi by threat level. Three are ranked “urgent,” meaning they have few treatment options and the potential to become widespread. They include carbapenem-resistant enterobacteriaceae—”nightmare bacteria” that “can resist essentially all antibiotics and kill a high number of people who get it in their blood,” Dr. Frieden said. More than 9,000 health-care-associated infections are caused by CRE each year, the report said, with infections identified in 44 states. Carbapenems are a class of drugs seen as the antibiotic of last resort.

Also marked urgent is clostridium difficile, a life-threatening infection that occurs mostly in people who have recently been given antibiotics and undergone medical care. The number of deaths from c. difficile has risen more than five times between 2000 and 2007, in part because of a stronger strain of the bacteria that emerged in 2000. That strain spreads rapidly and is resistant to a common class of antibiotics, the CDC said.

The third urgent threat is gonorrhea, a sexually transmitted infection that can cause infertility. It is increasingly resistant to the last line of medicines available to treat it. although researchers recently identified three combinations of existing antibiotics as fall-back options.

Another 12 infections are ranked “serious,” including drug-resistant forms of candida fungus, salmonella, and tuberculosis, which is a worsening problem globally and requires often two years or more of toxic drugs to cure. One staphylococcus and two streptococcus are ranked “concerning.”

Many hospitals now have “antibiotic stewardship” programs that oversee how the drugs are prescribed. But more needs to be done, said Edward Septimus, a professor of internal medicine at the Texas A&M University Health Science Center, and a member of the Infectious Diseases Society of America’s antimicrobial resistance committee. “These things we’re talking about have to be done across the continuum of care” in doctors’ offices and throughout communities, he said.

 

KANSER ŞARLATANLIĞINDA BİR DAHİ (!)

BM11
KANSER HASTASI OP. DR. İLHAMİ GÜNERAL KLASİK TEDAVİ YÖNTEMLERİNE SAVAŞ AÇTI

 

Kanserden korkma tedaviden kork!
Kansere yakalanmıştı. Bir yıllık ömrü kalmıştı ama pes etmedi. ABD’ye gidip araştırmalar yaptı, kanser tedavisinde yeni ve doğal yöntemleri öğrendi. Beş yıldır sağlıklı bir yaşam süren Op. Dr. İlhami Güneral, bildiklerini bir kitapta topladı: “Kanserden Korkma Modası Geçmiş Tedaviden Kork!..”

Doktora gittiğinde heyecanlıydı. Kendisi de bir doktordu ve hastalığının ne olduğunu az çok tahmin ediyordu. Fakat herşeyin sonucu bu tahlillere bağlıydı. Sonunda, doktoru tahlil sonuçlarını açıkladı: Prostat kanseri olmuştu. Hem de en kötüsünden. Üstelik tedavi için çok geç kalınmıştı, ölüme her gün adım adım yaklaşıyordu. Fakat umudunu yitirmedi…

84 yaşındaki Op. Dr. İlhami Güneral beş yıl önce kanserle böyle tanıştı. Önceleri kabullenmek istemedi, kansere yakalanan herkes gibi yıkıldı. Ama o diğer hastalardan avantajlıydı. Doktordu ve araştırmacı kişiliği onu bu konuda da araştırmalar yapması için zorluyordu.

Tahlil sonuçlarını aldığı gün, yıllar önce National Geographic dergisinde kanserle ilgili okuduğu bir yazı geldi aklına: “Monoglonel Antibody’ adı verilen bir tedavi yönteminden söz ediyordu yazı. Bu yöntemle, kanserli hastadan kanser mikrobuyla ilgili, bağışıklık sistemini etkileyen hücreler alınıyor, bunlar çoğaltılıyor ve bağışıklık sistemi elementleri bu dokuyla beslenmeye bırakılıyordu. Bağışıklık sistemi elementleri bu kansere karşı aktivite kazandıktan sonra, bu hücreler çoğaltılıyor ve yeniden insan kanına veriliyordu. Bu hücreler güdümlü bir mermi gibi kanserli hücreleri bulup yok ediyordu. Fakat bu yöntemin uygulanabilmesi çok zordu ve henüz araştırma aşamasındaydı.”

Klasik kanser tedavisine inanmayan Dr. Güneral, farklı yöntemleri araştırmak ve yeni yöntemlerle tedavi olmak için hemen bu araştırmaların merkezi sayılan ABD’ye gitti. “Daha ilk gittiğim kütüphanede ‘Kansere Karşı Zafer’ adlı kitap dikkatimi çekti. Hemen okudum. Kitabın referanslarından başka kitaplar da buldum ve anladım ki kanser çoktan deşifre olmuş” diye anlatıyor “keşif” günlerini.

Kanser manifestosu
Daha sonra San Diego’da bu yöntemlerin kullanıldığı tedavi merkezine giden Güneral, burada en yeni tekniklerle tedavi oldu. Türkiye’de “Bir yıl ömrün kaldı” denmesine rağmen bu yöntemler sayesinde beş yıldır da sağlıklı yaşam sürdürüyor.

Güneral, tedavisine katkısı olan doğal yöntemleri ve araştırmaları sonucunda öğrendiği yanlış tedavileri, doktorluğu sırasında ettiği yemini de hatırlayarak, diğer kanser hastalarına da iletmek, onları uyarmak istemiş. Bu amaçla üç yıl önce aceleyle yazdığı “Kanser Manifestosu” çok tepki almış. Ama o vazgeçmemiş ve Kasım 1997’de “Kanserden Korkma, Modası Geçmiş Tedaviden Kork” adlı kitabını yayımlamış. Amacı kanser hastalarını bilinçlendirmek, doğal tedavilerle iyileşmelerini sağlamak, yanlış tedavilere karşı korumak.

İlhami Güneral bir kez daha tıp çevrelerinin tepkisini toplamaktan korkmamış olacak ki, kitabının daha ilk sayfasında şu alıntılara yer vermiş:

“Klasik kanser tedavisi büyük bir sahtekârlıktır.” Dr. Linus Pauling

“Hiçbir işe yaramadığını bile bile hastasına kemoterapi uygulayan doktor, hafif anlamda bir budala, gerçekte ise bir canidir.” Dr. Robert Atkins

“Bu kanserle savaş masalı bir öbek dışkıdır.” Dr. James Watson

Bir sonraki sayfada yer alan önsözde ise kitabı okumaya başlayan kanser hastalarını şöyle uyarıyor: “Bu kitabı, eğer bir kanserli okuyorsa sağlıklı ve yaratıcı bir yaşam şansı kazanıyor demektir. Yok eğer bir kanserli değilse bu tehlikeli hastalığa tutulmamak için gereken tüm bilgileri edinmiş olacaktır.”

Doğru tedavi önemli
Dr. Güneral araştırmalarının daha en başında öğrendikleriyle kanserin mikrobik bir hastalık olduğu kanısına varmış. Ona göre kanserin mikrobik olduğu ilk kez 1950 yılında, güçlü bir mikroskobun (somatoskop) yardımıyla görülmüş. İnsan kanında o güne kadar bilinmeyen, normal mikroskoplarda görülmesi olanaksız canlı organizmalar bulunmuş. Bunlara somatid adı veriliyor. Somatidler, insan veya hayvanın bağışıklık sistemi herhangi bir nedenle zayıfladığında (stres, biyolojik bozukluklar, travma ve kanserojen maddelerle temas olabilir) gelişmeye başlıyor. Bunun sonucunda birçok dejeneratif hastalık ve hatta kanser ortaya çıkıyor.

Kanserin mikrobik bir hastalık olduğu bulunduktan sonra, doğru tedavi yöntemleri araştırılmaya başlanıyor. “Tedavide önemli olan bağışıklık sisteminin güçlendirilmesi. Ama ne yazık ki Türkiye’de bağışıklık sistemini güçlendirecek tedaviler uygulanmıyor. Ameliyatla mikrobu aldıktan sonra iş bitti sanıyorlar. Oysa herkes tarafından bilinen bir şey vardır ki o da ameliyattan sonra hastanın başka bir yerinde de kanser görülebileceği. Bütün bu belirtilerin görüldüğü kişilerde bir kanser potansiyeli oluşuyor. Bunu ortadan kaldırmadan tümör ortadan kaldırılamıyor. Tedavide doğru olan bağışıklık sistemini ve bağışıklık sistemiyle beraber diğer etkenleri de güçlendirmektir” diyor Dr. Güneral.

Ona göre, özellikle kemoterapi akciğer, göğüs ve kolon kanserlerine yararlı olmadığı gibi, bağışıklık sistemine vereceği zarardan dolayı da bazı durumlarda vücutta yeni tümörlerin oluşmasına yol açabiliyor.

Dr. İlhami Güneral yaptığı araştırmalar sonucunda bilimadamlarının birbirlerini doğrular ve tamamlar buluşlarından yola çıkarak doğru tedavileri altı bölüme ayırıyor: Bağışıklık sistemini güçlendiren tedaviler, biyolojik tedaviler, bitkisel tedaviler, besin tarzına dönük tedaviler, yardımcı tedaviler ve metabolik tedaviler. İçlerinde en önemlisi bağışıklık sisteminin güçlendirilmesine yönelik olanı. İlhami Güneral’a da uygulanan bu tedavi yönteminde, kanserli hastaya ayda bir olmak üzere, özel olarak muamele görmüş bir kolibasil aşısı olan Pyrifer ile “ateş şoku” uygulanıyor. Kanser hücreleri 42 derecenin üstündeki ısıya dayanamıyor ve ölüyor. Bu Mısırlılar zamanından beri bilinen ve tedavi amacıyla uygulanan bir yöntem. Günümüzde ise bu uygulamalar daha bilimsel yöntemlerle, lokal olarak iyi odaklanmış ultrason, mikrodalga ve radyo dalgalarıyla yapılıyor. Kanser kitlesi 42 – 44 santigrat dereceye kadar ısıtılıyor ve böylece sağlıklı dokulara zarar vermeden tümör kitlesi tahrip ediliyor.

“Genetik değil”
Kanserin genetik olup olmadığı da sıkça tartışılan bir konu. Dr. İlhami Güneral’e göre kanser “genetik” ama halk arasında bilindiği gibi değil. “Kanser için genetik demek yanlış bir yorum. Mesela bir ailede üst üste akciğer kanseri var. Bu, o ailede genetik bir zayıflık var demektir. Ama bu zayıflık akciğerde değildir, bağışıklık sisteminde veya kan dolaşımında olabilir. Pankreası zayıf olan bir kimsenin bağışıklık sistemi de zayıfsa o kişide büyük bir ihtimalle kanser görülür. Yani kısaca, ailede bağışıklık sistemi zayıf kişiler varsa ailenin başka fertlerinde de aynı zayıflık görülebilir.”

Dr. Güneral’e göre bu yıl ülkemizde aşağı yukarı 500 bin kişi kansere yakalanacak ve bunların kabaca bir hesapla üçte biri ya hastalığın ilerlemiş olmasından ötürü ya da uygulanan modası geçmiş tedaviler yüzünden beş yıl içinde ölecek. Bu yüzden, önce kendisi gibi doktor olan meslektaşlarını, daha sonra da kanser hastalarını bu kitabını okumaya ve kansere karşı duyarlı olmaya çağırıyor.

DİDEM ÖZTEL

KANSER HASTALARINA TAVSİYELER

Bol bol taze sıkılmış sebze ve meyve suyu için.
Asla klorlu su kullanmayın. Özellikle de yemeklerde.
Gıdalarınızı paslanmaz çelik ya da cam kaplarda pişirin.
Alkollü içecek, çay, kahve ve meşrubattan uzak durun.
Rafine besinler ve muamele görmüş gıdalar kullanmayın.
Tuzu azaltın ve iyotlu tuz kullanın.
Patates, kuru fasulye, fındık, yeşil sebze gibi potasyum açısından zengin gıdalar alın.
Günde en az sekiz saat uyuyun.
Bitkilerden yaptığınız çayları için; ıhlamur, adaçayı gibi.
Kavrulmamış ayçiçek, kabak çekirdeği, badem ve özellikle kayısı çekirdeği yiyin.

KANSER HASTALIK DEĞİL :>)

KÖTÜ TIP ÖRNEKLERİBM2

K ANSER HASTALIK DEĞİL

KANSER O KADAR YAYGINLAŞTI Kİ ARTIK GENÇ YAŞLI DEMEDEN HERKESİ YAKALIYOR. BU PAYLAŞIMI LÜTFEN SAYFAMDAKİ HERKES PAYLASSIN. BELKİ BİR YARDIMIMIZ OLUR. SONUÇTA, BİR ZARARI YOK, DENEMEKTE FAYDA VAR…
Bu yazılar çok müthiş, bir çok “gizli dünya yönetenlerini” rahatsız ediyor… O kadar ki, örneğin “World Without Cancer”, yani “Kansersiz Dünya” isimli kitap, halen (Türkçe dahil) birçok dile çevrilmedi!..
* * *
Yani şunu bilin ki, KANSER diye bir hastalık yok!.. Kanser, sadece vitamin B17 eksikliği!…
Başka bir şey değil!..
Kemoterapi, ameliyat veya değişik ağır haplar almanıza gerek yok!..
Düşünün bir zamanlar denizciler, çok sayıda niçin öldüler?
İSKORBÜT denilen hastalığa yakalanıyorlardı…
Çok sayıda insan öldü…
ve bazıları da bundan çok büyük PARA ve gelir elde etti!..
Sonra ne buldular?..
Meğer İskorbüt sadece vitamin C eksikliği imiş!..
Yani hastalık bile değil!…
KANSER de öyle!…
KANSER SANAYİSİ var artık!..
KANSER den milyar milyar milyar kere milyar PARA kazananlar var!…
Bu konu çok uzun. Çok derin!..
KANSER SANAYİSİNIN kökü, ta ikinci dünya savaşına kadar dayanıyor!…
Ne dolaplar dönüyor…
SIZ INANMAYIN!…
her gün sadece 15-20 kayısı çekirdeği yemeniz yeterli!..
kanser olmuşsanız, önce KANSERIN ne olduğunu ANLAMAYA çalısın!.. KORKMAYIN!…
Sakin KEMOTERAPİ filan yaptırmayın!…
ARAŞTIRIN önce!…
Biz bu siteyi bazı “sözde doktorların sayfasına gönderdik, facebook’ ta , 5 dakika bile geçmeden “yorumsuz” olarak sildiler!…
SIZ bu kitabin TÜRKCEYE ÇEVIRİLMESI için DUA edin!…
ÇOK ÇOK ÖNEMLI bir eser bu!..

Tekrar edelim:
Günümüzde İskorbüt den ölen var mi artık?…
YOK!…
Çaresi biliniyor…
Peki KANSER?…
SANAYI haline gelmiş!…
Ancak, çaresi çoktan bulundu:
VITAMIN B 17 eksikliği!…
Hepsi bu!…

 

 

 

 

Buğday çimi ekin… Buğday şırası için. 

 

 

 

Kanseri engelleyen besinlerin başında atalarımızın Orta Asya`da içtikleri Buğday şırası geliyor. Klasik tedavi yöntemlerini reddeden tüm doktorların ortak iddiası, buğday çimi yenilmesi ve buğday şırası içilmesi. Pakistan`daki Hunzakut Prensliği`nde kanserden ölüm yok. Ayrıca Hunzakutlular, acı badem ve kayısı çekirdeğini yiyorlar ve kansere yakalanmıyorlar.

 

 

 

 

Türkiye`de acı badem ve kayısı tüketilen bölgelerde kanser vakalarının azlığı dikkat çekiyor.
Ödemiş`le Salihli arasında, binbir efsaneye konu olmuş Bozdağ`ın eteklerinde cennet gölcük kıyısında kanseri yenen, bu zaferi kazandıktan sonra mücadelesi herkese örnek olsun diyerek bir de kitap yazan Doktor İlhami Güneral ile sohbetimiz sürüyor. Önemli olan bağışıklık sisteminin güçlendirilmesidir.
Bağışıklık sistemini güçlendirmek çok da zor bir şey değildir.

 

 

 

 

Buğday müthiş bir kanser ilacıdır. Buğday şırası kanseri önler ve bu önemli bir bitkisel tedavi aracıdır. Buğday çimi, bol klorofil maddesi dışında 100 kadar vitamin, mineral ve besin maddesi içerir. Taze olarak kullanılan Buğday çiminde, aynı ağırlıktaki portakaldan 60 kez daha fazla C vitamini ve aynı ağırlıktaki ıspanaktan 8 kat fazla demir bulunmaktadır.
Buğdayın bir başka özelliği ise kandaki toksinleri nötralize eden maddeler içermesidir.
Sıvı oksijenle dopdolu olan buğday çimi doğanın en güçlü anti kanseri olan `laetril` içermektedir.

Izgara etler ve füme besinlerin kanserojen maddeler taşıdığı kanıtlanmıştır. (Japon Bilim Adamı Nagivara)
Japon Bilim Adamı Nagivara, taze buğday çiminde bu maddeyi etkisiz hale getiren enzimler ve amino asitler bulmuştur.

 

 

 

 

– Buğday çimini evde üretebilir miyiz?
– Evde de üretilebilir, küçük bir saksıda bile üretilebilir ve olduğu gibi yenebilir, evde üretemeyenlere tavsiyemiz ise buğday şırası üretmeleri…
– Buğday şırasını herkes üretebilir mi?
– Evet herkes üretebilir.

İsterseniz tarif edelim.
Bir bardak aşurelik buğday, önce tertemiz yıkanarak bir litrelik cam kavanoza konur.
Üzerine 3 bardak su -klorlu olmamak şartıyla- ilave edilir.
Kavanozun ağzı bir tülbentle kapatılarak serin bir yerde 24 saat bekletilir.
Bu ilk su kullanılmaz, dökülür.
Kavanoza yeniden 3 bardak su ilave edilir.
24 saat bekletildikten sonra oluşan yarı gazozlu su içilmek üzere bir kaba aktarılır.

Böylece bir bardak aşurelik buğdaydan kış aylarında günde 5 kez, yazın ise günde 3 kez şıra alınır. Buğday şırasının lezzeti bazılarına itici gelebilir. O takdirde her şıra bardağına bir C vitamini tableti eklenirse, nefis bir içecek ortaya çıkar.
– Az önce sözünü ettiğimiz `laetril` buğday çiminden başka nelerde bulunur? Çünkü anlaşılıyor ki, `laetril` kanserin tedavisinde en etkin maddelerden biri…Elmanın çekirdeğini de yiyin!
– Evet, Türkiye`de en kolay laetril`e ulaşabileceğimiz yer acı badem ve kayısı çekirdeğidir.

Ayrıca laetril elma çekirdeğinde de vardır. Elmanın çekirdeği yenilirse çok da iyi olur. Amerika`daki ilaç sanayinin maşaları bu `laetril` adlı ilacı yasaklatmayı başarmışlardır ama Meksika`da satılan `laetril` bu ülkeden alınıp kaçak olarak ABD`ye sokulmaktadır.
Laetril, vitamin ve minerallerle verildiğinde çok daha iyi sonuçlar alınmaktadır. `Kanserin Ölümü` adlı kitabında Manner, laetril ile yüzde 90 başarı kazandığını söylemişti.
– Acı badem ve kayısı çekirdeği de laetril içeriyor öyle mi?
– Evet öyle. Türkiye`de acı badem ve kayısı çekirdeğinin sıkça tüketildiği yerlerde resmi bir istatistik yok ama kanser vakalarının az olduğuna inanılıyor. Resmi istatistik yapılan bir ülke var…
Pakistan`a komşu küçük bir prenslik olan Hunzakut`ta şimdiye kadar hiç kanser olayına rastlanmadı.
Hanzakut`un özelliği temel besinleri kayısı ve kayısı çekirdeği…:>):>):>)

:) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DOKTOR EFENDİ DÖNEMİ BİTTİ

 

Doktor efendi dönemi bitti!
Dünyada ilk kalp naklini gerçekleştiren Dr.Christian Barnard’ın
asistanlığını yapan Türk olan Topkapı Hastanesi Başhekimi ve tanınmış
kalp cerrahı Doç. Dr. Edip Kürklü, 5 Haziran 1988’de gazinocu ve
Diyarbakırspor Başkanı Mehmet Yaşar Şerbetçi’nin açık kalp ameliyatını
yapmış, ancak hasta ameliyattan bir hafta sonra “uyuşturucu
kullandığını gizlediği için anestezi komplikasyonu sonucu” hayatını
kaybetmişti. Doç. Dr. Edip Kürklü, 21 Temmuz 1988’de Mehmet Yaşar
Şerbetçi’nin kayınbiraderi Mustafa Turgut tarafından arabasının içinde
kurşunlanarak öldürüldü..Dr. Cengiz Çetin yirmi üç yaşındaydı.Sualtı Hekimliği’nde asistanlığa
başladığının yirminci günü, vurgun yiyen iki dalgıcın tedavisi için
basınç odasına girdi. İstanbul Tıp Fakültesi’ndeki İkinci Harb-i
Umumîden kalma alet patladı… 27 Temmuz 1998 günü hayatını kaybetti.

Dr. Göksel Kalaycı altmış altı yaşındaydı. Önce genel cerrahi, sonra
göğüs cerrahisi ihtisası yapmış, profesör olmuştu. Ameliyat ettiği
hastası “Ben ölürsem sen de öleceksin” diye tehdit etti. Hastanın
yakını tarafından, yıllarını verdiği İstanbul Tıp Fakültesi’nin
bahçesinde vuruldu…11 Kasım 2005 günü hayatını kaybetti…

Dr. Ali Menekşe elli bir yaşındaydı. Giresun Göğüs Hastalıkları
Hastanesi’nde göğüs hastalıkları uzmanıydı. Bir çocuğunu doğumda, on
altı yaşındaki kızını da Ankara yolunda geçirdiği trafik kazasında
kaybetmişti.15 Ocak 2008’de, elli birinci doğum gününde, hastası
tarafından vuruldu…14 Şubat 2008 günü hayatını kaybetti.

Dr. Tolga Erdem yirmi yedi yaşındaydı.Ege Tıp Fakültesi’ni bitirdikten
sonra Şırnak Devlet Hastanesi’nde göreve başlamıştı. Başladığının
birinci ayında iki acil hastayı ambulansla Diyarbakır’a
götürdü..Dönerken Mardin’in Midyat ilçesi yakınlarında ambulans
virajda kayıp devrildi..9 Şubat 2009 günü hayatını kaybetti.

Dr. Ersin Aslan otuz yaşındaydı. (1982 yılının 14 Mart günü, Tıp
Bayramı’nda doğmuştu.) Gaziantep Devlet Hastanesi’nde göğüs cerrahisi
uzmanı olarak çalışıyordu. Ameliyatını bitirip servise çıktı…Daha
önce ameliyat ettiği hastanın ölümünü MERNİS nüfus sistemine bildirmek
zorunda olduğu ve bu nedenle 700
liralık emekli aylığı kesildiği için bu parayı usulsüzce almaya devam
etmek isteyen on yedi yaşındaki torunu tarafından döner bıçağıyla
bıçaklandı…Can çekişirken katili başında bekleyip odasına kimseyi
sokmadı ve kan kaybından ölmesini sağladı…Gaziantep’te çok sevilen
bu değerli cerrah 17 Nisan 2012 günü hayatını kaybetti…

Dr. Mustafa Bilgiç yirmi altı yaşındaydı.Samsun’da On Dokuz Mayıs
Üniversitesi’nde acil tıp asistanıydı. Karısı da aynı tıp fakültesinde
çocuk ihtisası yapıyordu.
Tedavi ettiği Kırım Kongo Kanamalı Ateşi hastasının iğnesi eline
battı… 21 Eylül 2012 günü hayatını kaybetti…

Kenan Evren askeri cuntanın başıydı…
“Mecburi hizmete gelen doktorları ağaca bağlayın, kaçmasınlar.” dedi.
Askerden fazla para alıyorlar diyerek sağlık personel yasasını iptal
ederek tüm sağlık çalışanlarını 657 sayılı yasaya tabi kıldı.. O günkü
parayla 90 bin lira maaş alan bir pratisyen hekim 18 bin lira maaş
almaya başladı.. (Bir teğmen maaşı 35 bin lira idi..)

İmren Aykut Çalışma Bakanı’ ydı…Doktor maaşlarının 400 dolar
civarına inmesi karşısında “Ne verirseniz verin bu doktorların gözü
doymaz.” dedi.

Tansu Çiller Dışişleri Bakanı’ydı…Hariciye Vekaleti’yle hariciye
koğuşunu karıştırdı, hastanelere “Balyoz Harekâtı” düzenledi. (Balyoz
Davası hakimlerinin gözünden kaçtı, ceza almadı.)

Dr.Yıldırım Aktuna Sağlık Bakanı’ydı…Habersiz gittiği bir hastanede
hafta sonu makamında bulamadığı başhekimin kapısını kırdırttı.
Doç. Dr. Osman Durmuş Sağlık Bakanı’ydı…Fuzuli yere yakıyor diye
başhekimin ellerini kalorifer peteğinde kızarttı…

Sağlık Bakanı Prof.Dr.Recep Akdağ “Doktorların eli hastaların cebinde.” dedi.
Yetmedi…Üstüne bi de “Paracı doktorlar gürültü yapıyor.” diye ilave
etti… Sağlıkta Dönüşüm adı altında tüm doktorları ve sağlık
çalışanlarını “sağlık kölesi” haline dönüştürdü..

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan “Ben doktora iğne yaptırmam, doktorlar
adamı felç ederler alimallah.” dedi. Yetmedi…Üstüne bi de “Doktor
efendi dönemi bitti.” diye ilave etti…Noktayı koydu..

Evet ey Türk Milleti, ey vatandaş ! Doktor efendi dönemi bitti!..
Artık ciddi ve önemli vakalara müdahale edecek doktor bulamayacaksın !
Artık iyi yetişmiş doktor da bulamayacaksın.. Artık işin lokman
hekimlere, aktarlara, şarlatanlara kalacak ! Şimdi bütün sıkıntılarını
deşarj edebileceğin hastaneler var, istediğin gibi bağırıp-çağırıp
‘benim haklarım var” diyerek terör estirebiliyorsun ! Doktora vururken
elin acırsa şikayet edeceğin alo sağlık- bimer vs telefonların da var
! Şimdilik keyfin yerindesin, şimdi sen EFENDİ’sin, doktor ve sağlık
çalışanları MARABA ! Doktor efendi dönemi bitti!.. Ama ne yazık ki
senin de SAĞLIĞIN BİTTİ ! Bunu zamanla anlayacaksın ! İş işten geçmiş
olacak, başın sağolsun !

Doktor efendi dönemi bitti!..

Toprakları bol Olsun!….

(YAZARI BILINMIYOR)

KÖTÜ TIP: AYŞE ARMAN’DAN PSİŞİK TIP

Psişik ameliyatÂşık oluyorsun…
Evleniyorsun…

Sevdiğin adamdan hamile kalıyorsun…
Mutluluktan ölmek üzeresin…
Çocuğun oluyor…
Bir de öğreniyorsun ki, doğum sırasında yaşanan bir komplikasyon yüzünden bebeğinin beyni yüzde 80 hasarlı!
Spastik yani!
Oturamıyor, konuşamıyor, göremiyor!
İnsan bundan daha büyük bir acı yaşayabilir mi?
Bu acının altından kalkabilir mi?
Güzel bir gündü.
Maaile oradaydılar.
Anne, baba, çocuk, dede, büyükanne… Yumuşak, iyi huylu, güzel bir aile…
Gözüm kucaklarındaki tatlı oğlana takıldı.
Birçok engelli çocuktan farkı, mutluluğu.
Annesi ona şarkılar söylüyor, gülüyor.
Dedesi, “Çapkın Çağatay” diye sesleniyor, gülüyor.
Her şeye reaksiyon veriyor.
Karı koca spiritüel düşünceyle yakından ilgili.
Başlarına geleni, öğrenmeleri gereken bir ‘ders’ olarak değerlendiriyorlar.
İsyan etmiyorlar, kabulleniyorlar.
Ama aynı anda oğulları Çağatay’ı bir parça iyileştirebilmek için -klasik tıpta çaresiz kaldıklarından- alternatif ne kadar yöntem varsa deniyorlar ve son olarak 20 gün önce, onu dünyanın en büyük şifacılarından biri olarak bilinen Brezilyalı Joao Teixeria da Faria’ya götürüyorlar.
Ne mi yapıyor?Ameliyat.
Ama bildiğiniz ameliyatlardan değil, psişik ameliyat.
Uzun çifti, daha önce görmeyen oğullarının artık kısmen görmeye başladığını söylüyor.
Tıbben bir açıklaması yok.
Sadece Uzun Ailesi’nin yaşadığını söylediği bir gerçek var…

UZUN AİLESİ YAŞADIKLARINI AYŞE ARMAN’A ANLATTI – FOTO GALERİ

Siz kimsiniz?
– Adım Özlenen Deniz. Babam Deniz Gezmiş hayranıymış. Ona olan özleminden bana ‘Özlenen Deniz’ ismini koymuş…

Müthişmiş!
– Ben de seviyorum. İçinde, “Kurtar beni” mesajı olan bir isim. Benim de hep ‘kurtarılma’yla ve ‘kurtarma’yla ilgili bir yaşamım oldu. Şimdi de oğlumuzu kurtarmaya çalışıyoruz…

Sizin başınıza gelen nedir?
– Dünyalar tatlısı oğlumuzun beyninin yüzde 80’i hasarlı. Konuşamıyor, desteksiz oturamıyor, yürüyemiyor. Ama biz karı-koca onun iyileşeceğini düşünüyoruz. Hatta eminiz…

MOSMOR DOĞDU
En başından anlatın lütfen…
– Çok âşık olarak evlendik. İkimizin de ikinci evliliği. Benim bir, İsmail’in iki çocuğu var. 34 yaşında tekrar hamile kaldığımda havalara uçtuk. Hamileliğim de çok rahat geçti. Hindistan’a gittik, aşramlarda kaldık. İkimiz de spiritualizme ve kendimizi geliştirmeye meraklıyız.

Kontrollerinizi düzenli yaptırdınız mı?
– Tabii, tabii. Bir hekimle evliyim. Aksi mümkün mü? Hatta doğumdan üç gün önce doktoruma gittiğimde, “Her şey normal” dedi.

Doğum nasıl başladı?
– Evdeyken birdenbire suyum geldi. Hastaneye koştuk. Beni hemen sezaryene aldılar. İsmail de doğuma girdi. Beni uyuttukları için haberim yok tabii, zor bir doğum olmuş, bebek sıkışmış. Uyandığımda bebeği kucağıma verdiler…

Görünce ne hissettiniz?
– Çok mutlu oldum ama şok da geçirdim! Çünkü mosmordu. Hatta kapkara. “N’oldu ona?” diye sordum. “Başı ödemli” dediler, “Bazen böyle oluyor, bebekler rahimde sıkışıyor. Deri altında kanama var, geçer.” Birkaç gün sonra eve geldik. Kafası biraz büyüktü ama onun dışında her şey normal görünüyordu. 15. gün bebeğimizin birdenbire sanki kafası söndü ve kemikleri çıkıverdi ortaya…

N’aptınız?
– Korktuk tabii. Hemen ultrasona soktuk. Ama “Kanama yok, her şey normal” dendi, rahatladık. Baba çocuk doktoru ya, pimpirikli, bir ay sonra yine ultrason, yine her şey nomal. Fakat bir süre sonra İsmail, bebeğimizin kafasının büyümediğini söyledi. Kemik yapışması var zannettik, beyin cerrahına gittik. Tomografiye girdi. Beynin her iki tarafında da, kanamaya ait bulgular saptandı. İşte biz o gün, bebeğimizin beyninin yüzde 80’inin hasarlı olduğunu öğrendik.

ŞOKTAYDIM
Çok korkunç. Peki nasıl olmuş?

– Bilinmiyor. Makul bir açıklaması yok. Anne karnında sıkışmış. Tamamen Allah’tan…

İnsan böyle bir şeyi nasıl kabulleniyor?
– Önce kabullenemiyor ama yapacak bir şey yok. Her şey bizim kontrolümüzde de değil. Hayat paradokslarla dolu. Bir arkadaşımızın oğlunun da beyninde kanama oldu. Kalbi durdu. Böbrekleri çalışmadı. “Yüzde 99 engelli kalır” dediler. Ama hiç de öyle olmadı, şu anda iki yaşında hopluyor, zıplıyor. Olacak olan oluyor.

Yaşadığınız acıyı nasıl tarif edersiniz?
– Edemem. Hayat çekildi içimden. İnanılmaz çaresiz hissettim. Bir de güya ben, şirketlere danışmanlık, yol gösteren biriydim.  ‘Ders’ sana gelince bambaşka hissediyormuşsun…

Başınıza gelenleri, ‘öğrenmeniz gereken bir ders’ gibi mi değerlendirdiniz?
– Başta böyle düşünemiyorsun. Şoktasın zaten. Sabahlara kadar internette bilgilenmeye çalışıyordum. Okuyorum, okuyorum. Beyin, değişik bir organ. İsterse, o hasar görmüş yerleri kompanse edebilirmiş. Ama etmeye de bilirmiş, spastisite kalabilirmiş. Tomografiden sonra MR çektirdik, profesör elindeki filme bakıp, “Gitmiş bunun beyni ya!” dedi, “Yanmış. Sağlam yeri kalmamış. Korteks kapalı. Gözleri kör. Göz merkezi yanmış. Ne yapacaksın bununla!” Kucağımda oğlum, yıkık bir halde çıktım odasından…

BÜTÜNCÜL TIP
Sonra…

– Sonrası depresyon. Evimizin yanında mezarlık vardı, kendime de oğluma da yer bakıyordum. İntihar yolları düşünüyordum. Felaket bir dönem. Üstelik kendini sorgulaman da cabası: “Niye geldi bu bizim başımıza? Nasıl kalkarız altından?” Yıllarca da bütüncül tıbba inanmışım, “Hadi şimdi öğrendiklerin işe yarasın” diyorum. Nasıl bir bocalama anlatamam. Ama Allah’tan eşim İsmail müthiş destekti. Birbirimize yaslandık…

Klasik tıbbın her yoluna başvurdunuz mu?
– Tabii, tabii. Fakat klasik tıpta, bizim durumumuz için sonuca ulaştıran pek bir çalışma yok. Yapılacak tek şey fizik terapi. Biz de halen yapıyoruz. Ama fizik terapiyle sadece bedenin hareketlerini esnetebiliyorsun. Bense, kafayı bebeğimin beynine takmıştım. “Beyni gelişir mi?” diye kendi kendime soruyorum. Bütüncül tıbba da inanıyorum ya, bebeğimin bedeninden atamadığı travmaları çözmek için ilk olarak, ‘aile dizilimi’ne gittim. Profesör Mehmet Zararsızoğlu’yla sayısız çalışma yaptık. Mehmet Hoca’dan çok şey öğrendim. Onu severken “Kuzum” deme, erkek gücünü bulabilmesi için “Koçum de” dedi. Yaptım. “Psikolojini değiştir. Acıma” dedi, “Tamam” dedim. “Çocuğuna ve hayata güvenebilmek gerekir” dedi. Öğrendiklerimi kendi süzgecimden geçirdim ama bütün yeni fikirleri de dinledim. Şaman bir arkadaşımız var. Rusya’da şamanik tıp eğitimi aldı. Bir gün aradı, “Deniz, oğlunuz mu oldu?” “Evet” dedim. “Sana çılgınca gelebilir ama ruhu, benimle irtibat kurdu. İki ismi varmış. Annemlere söyle değiştirsinler ismimi, ağır geliyor” dedi. “Bu ne saçmalık!” filan demedim, o arkadaşıma da kulak verdim. Bebeğimizin ismi “İsmail Toprak”tı, Çağatay olarak değiştirdik. Sonra Hawaili Dr. Hew Len’ın ‘ho’oponopono’ yöntemini öğrendim. Bilinçaltındaki bir hatayı düzeltmek için yapılan bir temizlik. Varsa bir hata temizleyeyim diye. Halen yapıyorum…

Sadece bu iki yöntem mi?
– Olur mu? Reiki, refleksoloji, homeopati, ozon terapisi… Ruhsal arınmayla ilgili aklınıza gelebilecek her şeyi denedim, deniyorum. Yeter ki oğlum iyi olsun, kendini iyi hissetsin…

ENGELİ KALMAYACAK
İşe yaradı mı bunlar sizce?

– İsmail’e sorun, hekim olan o…
İSMAİL: Hem de nasıl! Hepsi yaradı, yarıyor da. Çağatay’ın normalde hayatta olmaması gerekiyordu. Bu beyinle nasıl yaşadığını bilmiyoruz. Bu kadar şiddetli kanama geçiren çocuklar ölüyor. Ya da hortumlara bağlı yaşıyorlar. Oğlumuzun hayatta olması mucize. Ve günden güne iyileşiyor. Ama “Olan biteni nasıl açıklarsın?” derseniz, açıklayamam. Tıbben bir açıklaması yok. Ne yaşandı, nasıl oldu bilinmiyor. Sadece rahim kasları sıktı da, bebeğin kanaması mı oldu? Neden klinik bulgular ortaya o anda çıkmadı da, günler sonra çıktı? 20 yıllık bir tıp doktoru olarak ben tamamen çaresiz kaldım. Yüzlerce bebeğe yardımcı olmuşum, kendi bebeğime olamadım. Sonra tıbba da farklı bakmaya başladım. Olan biten her şeyi, klasik tıpla çözemeyiz, çözemiyoruz da. Sanki her şey, bir plan, bir proje içinde gidiyor. Ve biz karıkoca, hep bir şeyler öğrenmek zorunda kalıyoruz. Allah’tan güç birliği yaptık. Oğlumuza reiki yapıyoruz. Refleksoloji yapıyoruz. Kafasının kemiklerini genişleten ve yumuşatan bir teknik var, onu yapıyoruz. Ozon yapıyoruz, gittik ozon makinesi aldık. Sonra homeopati yapıyoruz, Bulgaristan’da homoepati eğitimi aldım. İlk derste, ‘doğum travmalarında kullanılacak ilaç’ı anlattılar. Dondum kaldım. Belki de daha önce bilseydim, oğlumuzun kanamasını azaltabilecektim. Bilmiyoruz biz o ilaçları. Türkiye’de kullanılmıyor. Biz bunlardan çok fayda gördük. Oğlumuz gelişirken biz de geliştik…
– Biz karı- koca onun böyle engelli kalacağına inanmıyoruz…

Nasıl yani?
– Bize rastantısal olarak gelmediğini, bize öğretmesi gerekeni öğretip, sonra kendi yolunda ilerleyeceğine inanıyoruz. Kalbimiz bunu söylüyor. Önce tabii ego yapıyorsun, Tanrı’ya, “Neden ben? Neden biz?” diyorsun. Ama zaman içinde anlıyorsun ki, seçimleri aslında biz kendimiz yapıyoruz. Çağatay’ı aslında biz seçtik. Başımıza gelen her şey şu hayatta, bizim isteğimizle, seçimimizle oluyor. Bu gerçeği kabul ettiğin zaman da bir takım şeyler değişmeye başlıyor. Biz, tüm bunların yaşamamız gereken bir öğretim süreci olduğunu kabul ettik.

RUHLAR HEP MUTLU
İyi de sizin ve eşinizin öğrenmesi gereken şeylerin bedelini neden oğlunuz ödesin?

– Ruhlar bedel ödemez ki. Bize bedel gibi geliyor. Ruhlar hep mutlu. Çağatay da öyle.
İSMAİL: Bir deli görürsünüz, kendi kendine konuşur, şarkılar söyler, güler. Biz onu ‘zavallı’ buluruz. Ama bize göre zavallı. O, kendi içinde mutlu, bizim ne düşündüğümüz umurumda bile değil. 
– Böyle bir deneyim, insanı geliştiriyor. Ve biz, tek değiliz. Türkiye’de birçok engelli ailesi pekkok doktordan daha bilgili ve bilge. Normalde isyan etmeleri gerekiyor değil mi, ama hayır bir şekilde etmiyorlar. Birbirleriyle iletişim kurabilecekleri platformlar kurmuşlar, onlar Türkiye’de hiç olmayan, beyni geliştiren, yan etkisi olmayan ilaçları biliyorlar. İnanılmaz sistemler biliyorlar. Beni en çok şaşırtan da şuydu; biz, kendimizi geliştire geliştire tüm bu yaşadıklarımızın tekamülümüzün içinde bir parça olduğunu öğrendik. Peki o aileler bunu nasıl öğrendi?

Sadece istediklerimiz değil korktuklarımız da başımıza geliyor

İsviçre macerası nasıl başladı?
– Çanakkale Seramik’te çalışan bir danışanım var. Bana mail attı. Günümüzün yaşayan en güçlü medyumu Joao Teixeria da Faria’yı anlatan bir makale. Brezilyalı, dünya çapında bir şifacıymış. Bir sürü nişanı, ödülü var. Shirley MacLane’i tedavi etmiş, Peru Cumhurbaşkanı’nı, daha bir sürü insanı. Pisişik ameliyatlar yapıyormuş…

Ne demek psişik ameliyat?
– Kendi bedenini kullanarak, cerrahi ve psişik şifa uyguluyor. Bunu da bedensiz varlıklarla birlikte yapıyor ve mucizevi sonuçlar elde ediyor. Abadiania diye bir kasabada, hastane tarzındaki mabedinde ücretsiz tedavi yapıyormuş. Yürüyemeyen insanlar yürüyormuş. Çok az ömrü kalan kanserlileri iyileştiriyormuş. İnsanların beynindeki urları alıyormuş, katarakt ameliyatı yapıyormuş. Ben de “Çağatay’ı bu adama götürelim” diye tutturdum. Biz Brezilya’ya gidecekken, bir de ne öğrenelim, adam İsviçre’ye Basel’e geliyormuş. Hemen biletlerimizi aldık. Sürekli meditasyon halimdeyim. Jaoa, Çağatay’ı kucağına alacak ve gözlerine çalışacak. Ve oğlumuz görmeye başlayacak. 24 saat ho’oponopono yapıyorum. İnanır mısın hayal ettiğim ne varsa gerçekleşti…

15 BİN KİŞİ VARDI
Nasıl bir yerdi gittiğiniz yer?

– Bir fuar alanı. 10 bin kayıtlı insan var, 5 bin de çocuk. Dünyanın her yerinden gelmişler. Ana baba günü. Herkes beyaz giymiş. Tekerlekli sandalyeliler, kanserliler, felçliler. Teixeria’nın bir sürü gönüllü yardımcısı var. Birkaç ay ömrü kaldı denilen hekimler, Joao Teixeria tarafından iyileştirilince işi gücü bırakıp, onun yanında kalmışlar. Onunla birlikte dünyayı dolaşıp, insanlara şifa dağıtıyorlar.

Orada tam olarak ne oluyor?
– Sıraya giriyorsun. Bebekleri, engellileri ve çok ağır kanserlileri önce alıyorlar. Şifa çorbaları içiyorsun. Toplu şifa yapılıyor.

O nasıl bir şey?
– O koca fuar alanına, yüzer yüzer alıyorlar insanları. Herkes ayakta, “Gözlerinizi kapatın, elinizi kalbinize koyun” diyorlar. Bir taraftan acayip inanıyorum, bir tarafım şüpheci. Görüyorum Joao transa giriyor, üç kişi bir kolundan tutuyor, üç kişi diğer kolundan, gözleri gidiyor. Herkese o esnada toplu şifa yapılıyor ama aradan iki üç kişiyi seçiyor. Benim gözüm de kapalı olması gerekiyor ama Çağatay o kadar çok ağlıyor ki, zıplatıp yatıştırmak zorundayım. O yüzden gözlerim açık, görüyorum. Joao elleriyle bazı insanlara dokunuyor ve o insanların bir kısmı engelli. Yemin ederim gördüm, engelli arabasını orada bırakıp yürüyerek gidiyorlar…

Hadi canım…
– Gözlerimle gördüm. Benim amacım Çağatay’ı kucağına verebilmek. Ama o kadar. Çaktırmadan her sıraya girmeye çalışıyorum. Birinci gün beceremedim, moralim acayip bozuldu. Ertesi gün yine deniyorum. Bu arada Joao, defalarca diyor ki “Ben hiçbir şey yapmıyorum, şifayı veren Allah. Ben sadece çok iyi bir kanalım. Ruhlar geliyor, ameliyatı yapıp gidiyor. Hastaları da ben seçmiyorum…” Defalarca söylüyor bunu. O Portekizce söylüyor. Anında bütün dillere tercüme ediliyor.

ARTIK GÖREBİLİYOR
Sonra ne oldu peki?

– Üçüncü gün karşı karşıya geldiğimizde Joao bu sefer resmen Çağatay’ı kucağına aldı. Transa geçti. Gözleri mözleri kaydı. Eliyle, bizimkinin gözlerine bir hareket yaptı. Birden Çağatay’ın gözleri kıpkırmızı oldu. Sanki lazer ameliyatından çıktı. Çığlıklar atarak ağlamaya başladı. Joao döndü yanındakine Portekizce “Söyleyin onlara gözlerini ameliyat ettim, iyileşecek” dedi.

E ne oldu sonuç?
– Çağatay normalde parmaklarımıza hiç bakmazdı, şimdi bakıp takip edebiliyor. Yemek yerken çatalı takip edebiliyor. Şu içerken şişeyi. Yatakta tepesine asılı maymununa dokunup kahkaha atıyor. Flaş patlayınca gözlerini kapatıyor. Bunların hiçbirini yapmıyordu. Ne mutlu ki oğlumuz artık kısmen görebiliyor…

Siz bir hekim olarak bunu nasıl izah ediyorsunuz?
İSMAİL: Ne olduğu, nasıl olduğu beni ilgilendirmiyor. Oğlumuzun görüyor olması ilgilendiriyor…

– Biliyorum çılgınca geliyor ama bu adam, beyin tümörlerini insanların burnundan çekip çıkarıyor, midedeki tümörleri iyileştiriyor…

Tüm bunlar yaşadığınız büyük acıyı rasyonalize etmek için inanmayı tercih ettiğiniz şeyler olabilir mi?
– Ortada bir gerçek var, çocuğumuzun gözleri şu anda görüyor… 

İSMAİL: Bu olay, tıbbın açıklayabildiği bir şey değil. Ama bir sonuç var. Biz inançlı insanlarız ve Allah’a inanıyoruz değil mi? Ama Allah’ı göremiyoruz. Bazen göremediğimiz açıklayamadığımız şeylere de inanmamız gerekiyor. Biz Çağatay’ın uykuda olan beyin hücrelerinin bir gün uyanacağına inanıyoruz. Ve uykudakileri canlandırmaya çalışıyoruz. Ölen gitmiştir ona yapacak bir şey yok. Ama bir nöron varsa, bir tane beyin hücresi var büyüyebilir ve çoğalabilir.

SONUÇ ALDIK
Tüm bunları anlatınca size deli gözüyle bakmıyorlar mı? 
– Umurumuzda bile değil. Biz bir takım sonuçlar aldık, başka insanların da alabileceğini düşünüyoruz.

İnsanlara vermek istediğiniz bir mesaj var mı? 
– Hiçbir şart altında inancı yitirmemek. Her şeyin olabilirliğine, olasılıkların sonsuz olduğuna inanmak. Ve sadece istediklerimizin değil, korktuğumuz şeylerin de başımıza geleceğini bilmek…

Nasıl yani?
– Hamileliğim sırasında spastik çocuklara refleksoloji yaptım. Bir korku geldi bana “Ya benim çocuğum da spastik olursa?” diye. Ve güçlü bir korkuydu. Güçlü olan hisler hayata geçebiliyor. İnanın başımıza gelenlerin sebebi bizleriz. Onların gerçekleşmesini biz sağlıyoruz…

 

DR. ZAFER ÖNER’DEN “BOYNUNDAN İŞEYEN KÖPEK”

 

Boynundan işeyen köpek.Çook eski günlerde , transplantasyonların henüz başlamadığı günlerde…
Cerrahî araştırmada çalışırken , iki köpek alırdık , bunlardan birinin , böbreklerinden birini alıp diğer köpeğin boynuna takardık. Böylece heriki köpek de boyunlarından işemeye başlardı. Ta ki takılan yabancı böbrek reddelilinceye kadar!
Kendi böbreği de çalıştığı için hayvancıklar ölmezdi.
Ama devamlı bir şekilde ,hayvancığın boynundan idrar geldiği için gezdiği yeri KİRLETİRDİ , KOKUTURDU.

Bazı hastalarda , barsağın son kısmındaki kapak mekanizması bozulur ve o kişiler dışkılarını tutamazlar. Bu kişiler de önce kendilerini , sonra da oturdukları  yerleri kirletirler. Tıpkı boynundan işeyen köpekler gibi.
Ama inkontinanslı olmak daha beterdir.

Bazı insanlar da ruhen hastadırlar. Bunlardan bazıları hasta olduğunu bilir ve tedavisi peşinde koşar.
Bazıları da hasta ya da kişilik sorunları olduğunu bilmezler ve bulundukları ortamı bozarlar , kirletirler. Hep suçu başkasına atarlar , kendi marazatlıklarının farkında değillerdir. Kendilerine ve çevrelerine huzursuzluk verirler. Şikayet ederler , soruşturma açarlar. Hem kendileriyle hem çevresindekilerle uğraşır dururlar.
Bunların bozduklarını düzeltmenin imkânı vardır ama zordur.

Bazı ülkelerdeki bazı yöneticiler de , ister devlet bazında olsun ister üniversite ,
aynı, boynundan işeyen hayvancıklarım gibi , ya da altına kaçıran hastalar gibi , ya da diğerleri gibi,
yönetmeye taliboldukları yerleri ,
bilerek veya bilmeyerek , isteyerek veya istemeyerek ,
kirletmek için , bozmak için ya da karıştırmak için
Ellerinden geleni arkalarına koymazlar!

Hele bir de bir misyon icabı o göreve geldilerse ; vay ki vay!
Hele bir de arkaları kuvvetliyse ; vah ki vah !

Boynundan işeyen köpeğin idrarı , doku reddi ile durur ; tesadüfen reddolmazsa o böbreği yerinden alırız ve sorun çözülür.

Bir adele vardır , bacağın iç yanından başlayıp , aşağı doğru bacağı çaprazlayarak iner ve dizin dış yanına yapışır ; terzi kası derler, işte o adeleyi kullanarak , kıç kapağının etrafına sararız ve inkontinansı da halledebiliriz …

Ama bu yöneticilere ne yapılması gerektiğini ben bilemiyorum !
Akıllarına geleni ya da yukardan geleni , sormadan – incelemeden ,
o kadroları bekleyenlerin gözünün içine bakarak ,
utanmadan , sıkılmadan yapabilmek için nasıl bir
anatomik, fizyolojik, psikolojik , kültürel bir yapıya sahip olmak gerekir ?
Bilemiyorum !

Ey Hüseyin , ey Tayyip , ey Moursi , ey Mısır’a yeni gelen diktatör ve ey diğer yönetici kılıklı kifayetsiz muhterisler ,  ey kural ,   kurul tanımayan kendini bilmezler ,
boynundan işeyen köpekcikler  gibi , ya da inkontinanslı
insancıklar gibi ortalığı kirletmeyin.

Tarafkâr olmayın. Sadece sizinkiler için değil herkes için çalışın.
Bozmayın.
Yapın.
Beceremiyorsanız  …
Gidin!

Bizim idare , yani yeni idare,  üniversiteyi kâr ettirmek amacıyla geldi.
Bu , AKP ile birlikte hızlanan , sağlıkta dönüşüm politikası sayesinde , bizim okulumuz ,
2003 den beri her YIL  yaklaşık otuzmilyon TL zarar eder hale gelmişti.
Bu bir sistem sorunudur. Ve hesaplama hatası da söz konusudur.
Onarımı  , sistemin ve hesap hatasının düzeltilmesi ile sağlanabilir.

Yeni yönetimin ilk senesinde bu zarar 90 milyon TL ye çıkmış ; dedikodular bu mahiyette!
SSK dan SGK  dan ekipler halinde curcuna ile ,
afra tafra ile geldiler ama , gördüğünüz gibi olmadı.
Halbuki hepsi de çicili bicili çocuklar ! Ama beceremediler.
Bizim eski emektarları darmadağın ettiler.
Üniversitemizi darma duman ettiler .
Hiçbiryerde huzur bırakmadılar.
Sonuç kocaman sıfır. Ne sıfırı nâkıs !

Yeni acil inşaatındaki yaptıkları usulsüzlüklerle ilgili dedikoduları duysanız şaşarsınız! Mesela enfeksiyonla inşaat arasında nasıl bir bağlantı olabilir sizce ?
Bunlar ayrı bir yazı konusu ; bekleyin …

Şimdi bir dedikodu  daha var ; sekreterlik hizmetlerini de özelleştireceklermiş. İnşallah doğrudur.
Arkasından hekimlik hizmetlerini de özelleştirin olsun bitsin.

Bu konuda size Medicana , Memorial , Medical Park , John Hopkins ,Acıbadem
can ı gönülden yardım eder.
Memorial’dan yardım alırsanız Mevlanayı da başhekim pardon CEO yaparsınız.
Oradakileri  getirin , bizleri eski idarecilerimiz gibi darmadağın edin. Bakın bu işler Harran’ dan , Marrandan gelenlerle olmadı…
Bana karışmayın , benim az kaldı.
Ama mesela bizim bölümden , benim dörtlü ve yeni gelen iki kastocuya da karışmazsınız herhalde , malum onlar sizden , ama bunların dışındakilerden herhangibirini , Polatlı’ya sürebilirsiniz. Ama bizim iki doçent ve bir yardımcı doçent arkadaşımız da size oy vermiş olabilirler, yani bir hata yapmayın.
Bu durumda geriye üç kişi kaldılar ; biri yeni ameliyat geçirdi , diğeri stentli , ötekinin aşil tendonu şaibeli …siz en iyisi beni sürün Polatlı’ya …
Eğer Polatlı’da yer kalmadıysa :
Oraya daha önce sürdüğünüz özürlü ,
ama bedenden özürlü bir arkadaşımız varmış ,
dördüncü kattaymış , binanın asansörü de yokmuş , onu da oradan alıp , asansörsüz daha yüksek bir binaya sürebilirsiniz.
O açılan yere de beni …
Neyse bunlar sizin işleriniz ben karışamam.

Ben anladığım kadarıyla hastane işlerine döneyim.
Bunlar büyük hastaneler kurdular , daha da kuracaklar.
Buradaki amaç para kazanmaktır. Hastalar iyileşmiş ya da iyileşmemiş umurlarında değildir.
İstedikleri kâra ulaşabilmek için , hastaların yönünü değiştirmek lazım ,
devlet hastanelerini  gidilemez hale getirmek lâzım ,
üniversite hastanelerini  bitirmek ,
muayenehaneleri kapatmak lâzım ,
özellikle hekimlerin ve diğer sağlık personelinin ücretlerini düşürmek ,
hastaların özel hastanelere sevklerini sağlamak lâzım ,
böylece   özel hastanelerin kâr oranlarını arttırarak global ekonomiye de katkıda bulunmak lâzım.

Yani hastane sahibi diyor ki ;
Arkadaş , ben buraya dünyanın parasını yatırdım.
Öncelikle çok kazanıp az harcamam lâzım …
Kazandığımın % 90’ı benim , geri kalanı hepinizin!
Yerseniz !

Bakın önce sağlık rantını arttırdılar.
Yıllık harcamamız , üç – dört milyar TL’den nerdeyse altmışmilyar TL ‘ye çıktı.
Yani ülkenin yıllık sağlık harcaması !
Sanmayın ki bu fark , insanımıza sağlık olarak aktı !

Önceleri yapamadığımız aletleri bize satarak , kazanan gelişmişler ,
şimdi hizmet sektörüne de girdi. Ve sağlıktaki rantı bu nedenle arttırdılar.

Ne yapalım , boynundan işeyen köpeği de ,
kıçını tutamayanların çoğunu  da biz yapıyoruz.
Aslında söylenecek söz yok.
Ama çenemi tutamıyorum işte..

Dr. Zafer Öner

DR. ZAFER ÖNER’DEN ZEBBÜT ABA

 

ZEBBÜT ABA
Türk elinde , birkaç yeri dolaşıp epeyi eziyet çektikten  sonra , torpille Kilis’e gelmiştik.
Amcamlarla dedemin dedesinden kalma bir evde otururduk.
Eve iki kapıdan girilirdi.
Bu ev aslında birbirine bağlı iki evdi. Yedi odası vardı. Bir de müştemilat; zahire ambarı , banyosu ve iki de tuvaleti…
Altı kişi biz , altı kişi amcamlar, dedem , babaannenem , bir de hepimizin hala dediğimiz
iki halamız vardı ki bunlar aslında babamın ve de tabiî ki amcamın halalarıydı.
Bu odalar bir avlunun etrafında çevrili bir şekilde dizilmişlerdi.
Avlunun ki biz ona “HAVUŞ” derdik , ortasında da eskiden havuz olan sonradan içi toprakla doldurularak bir küçük bahçeye çevrilen bir “ekinlik ” vardı.
Buralar bana büyük , devasa alanlarmış gibi gelirdi.
Bu ekinlik dediğimiz  bahçe ile odaların arasındaki boşluk benim hakimiyetimde idi! Evin ahalisi
ya, benden başka herkese toslamayı öğrettiğim ve ortaya bıraktığım KOÇUM nedeniyle , ya da ortalığa saçtığım çivili tahtalar nedeniyle , avluya çıkmadan önce şöyle bir etrafa bakarlardı; koç serbest mi diye , bir de yere bakarlardı çivili tahta var mı diye. Bu çivili ,sıklıkla da paslı çivili tahtalara ençok rahmetli yengem kızardı.
Ve ortaya bağırırdı ; “anam bu oğlanı NACAR yapın , eli yatkın kesip biçor(biçiyor) , kendi oyuncağını kendi yapor(yapıyor), herkesin okuması lazım değil. Herkesin bir yatkınlığı vardır.
Memlekete nacar da lazım. Layıkıyla NACAR olabilir …hertaraf paslı çivi , ödüm kopor(kopuyor) tetanoz oluruz vallahi tetanoz “…

ZEBBÜT ABA DA ona ” ben toplorum(topluyorum) alayını(hepsini), karışma oğlana
Şindiyecek kimin ayağına battı çivi” derdi!

Annem de bana “sen ona bakma oğlum oku da adam ol , NACAR da neymiş” derdi.

NACAR marangoz demektir. Aslında ne olursan ol , ama en iyisini ol derler…

Benim ne olduğum ortada. Belki iyiyim belki de kötü!
Benden başka herkes biliyor.
Çünkü insanın kendini bilmesi kadar zor birşey yoktur.
Ve de çok önemlidir.
Kişi kendini bilende
Hatasını görende
Haddini bilende … Kötü mü olur?

Bakın tekrar ediyorum. Bölümümüze yapılan son görevlendirme ile gelen arkadaşın , yardımcı doçentlik ataması ilana aykırı bir şekilde gerçekleşmiştir.
Çünkü ilana üniversitemiz şerh koymuş. Ne demiş bu kısıtlayıcı ekte:  KARACİĞER NAKLİ KONUSUNDA DENEYİMLİ OLMAK!!!!!
Yani bu bir NACAR kadrosu değil.
Yani mesela ben bu kadroya başvuramam; ilk karaciğer naklinde bulunmama , köpeklerdeki deneyimime , ve de zorlarsam yapabileceğimi bilmeme ve şu kadar senelik cerrahi deneyimime ve de yetenekli bir nacar adayı olmama rağmen ben bu kadroya başvuramam. Çünkü elimde öğle bir belge yok!
İsterse bana rektörüm ” sen başvur gerisine karışma ” desin! Yapamam !
Neden mi çünkü deneyimli değilim. Bir de annem bana adam ol demişti! Olamadıysam da olmuş gibi görünmek istiyorum!

İşte burada ” kendini bilmenin önemi” çıkıyor karşımıza .
Ayrıca  kendini bilmenin de dışında bazı etik ihlaler de var !

Arkadaşa soruyoruz ; kardeşim böyle bir belgen var mı ?
Diyor ki ” YOK”
Peki neden başvurdun?
Sakıncasının olmadığını söylemişler!
Kim söylemiş?
Vallahi ben  bilmiyorum!

Peki karaciğer naklinde deneyimsiz bir kişi alınacaktıysa bu kadroya, neden
bu şerh konuldu bu ilana? Konulduktan sonra neden uyulmadı bu ilana?
Yahu bu iş bu kadar basit mi? Önemsiz mi?
Buradaki haksızlığın nasıl farkına varılmaz?
Sen başvur birşey olmaz ne demek ?
Kim demiş kardeşim bu lafı?
Ne hallere düştük be!

Yahu buradaki ahlaksızlığın farkında değil miyiz?
Haketmediğin bir kadroya nasıl başvurursun bir,
Karaciğer naklinde deneyimli olmayan birçok genel cerrahın hakkının yendiğinin farkında değilmisin iki,
Ayıp değil mi üç, dört , beş …
Yahu kimdir kardeşim senin jüri üyelerin? Neden bizim bölümden bir kişi yok aralarında?
Madem bizden kimse yoktu senin jürinde ,sen şimdi neden buradasın kardeşim?

Zebbüt  aba bizim o köhne evde işlerimize yardım ederdi.
Beyaz saçlı ,mavi gözlü yaşlı bir hanımdı, ama sağlamdı ,yardımına karşılık para almazdı.
İki oğlu vardı biri veremden diğeri esrardan ölmüştü. Ailemizin bir ferdi de oydu, ZEBBÜT abaydı. Abamızdı, hepimizin dert ortağı idi. Benim söylediğimi ona, onunkini bana getirmezdi!
Ortalığı karıştırmaz , yatıştırırdı. Ama haksızlığa da tahammül edemezdi.
Gerektiğinde dedeme bile haddini bildirirdi!
Düşünsenize iki oğlunu kaybetmiş ; kimden, neyden, neden korkacak?
Acı insanı olgunlaştırırmış, bununki çifte kavrulmuş…

Gönülden bağlıydık birbirimize; o bize , biz ona…karşılıklı sevgi ,saygı…

Bir yere ikilik girdi mi dirlik bozulur.
Hacettepe’de kendini HACETTEPE’li hissedenleri , Türkelinde kendini TÜRK hissedenleri itip kakarak bir yere varamazsınız!

Hiç el değirmeni gördünüz mü?
İki yuvarlak daire şeklinde , yüksekliği 15-20 cm olan , silindirik,ponza taşı gibi gözenekli taştan oluşur.
Alttaki taşın ortasından işlenmiş  kalın , 5-6 cm çapında tahta çıkar, ikinci yuvarlak, silindirik ,ortasında büyücek bir delik olan gözenekli taş da bu tahtanın etrafında döndürülür, üstteki taşı döndürebilmek için de , bu taşın bir kenarına , sap niyetine başka işlenmiş tahta takılmıştır. Bu tahta sabit değildir ki çevirdikçe sap elinizin içinde dönerek avcunuzu aşındırmasın …Döndükçe üstteki taş , bu sap ta kendi deliğinde döner ve döndükçe de tabii olarak aşınır, giderek boyu kısalır ve biter sonra yeni bir sapa ihtiyaç doğar. Aynı şey alttaki taşın ortasındaki tahta için de geçerlidir. O da zamanla biter ve yenilenir.
Üstteki taşın ortasındaki delik büyük olduğu için , taş çevrilirken hem döner hem de ileri- geri gider gelir.
Bulgur üstteki taşın deliğine konur ve üstteki taş döndürüldükçe delikteki bulgur iki taşın arasına girer ve öğütülmüş olur. İki taşın  arasında hiç bulgur yokken bu döndürme hareketi , yani başlangıçtaki ilk döndürme oldukça zor olur, daha fazla güç ister. Ama bulgurlar araya girmeye başladıkça üstteki silindir daha kolay çevrilmeye başlar.
Sonunda bulgurlar unufak olur ve ortaya un çıkar. Öğütüleni bir daha öğüterek unu daha da inceltebilirsiniz…
Sanıyormusunuz ki o taşlar erimez zamanla onlar da incelir , ağırlığı azalır ve artık bulguru öğütemez hale gelirler. O zaman değirmeni değiştirmek gerekir.
O ,”un eleklerinin” sebebi öğütme sırasındaki kopan küçük taş parçacıklarını ayırmaktır. Ki dişimizi kırmasın!

Dedim ki ZEBBÜT ABA  ne yapıyorsun?
“Vallahi oğul , ben bulgur öğütorum(öğüttüğümü )sanorum (sanıyorum)ama sanki beni öğütor”…değirmen döner bulgur un olur.
Sonunda ZEBBÜT abanın yüzü , gözü , ve saçlarını tam örtmeyen ve de asla çenesinin altında bağlanmayan eşarbı bembeyaz olurdu ,etrafa saçılan incecik un tozlarıyla…
Kolları yorulur , altına kıvırdığı bacakları uyuşur ve zor açılırlardı…

Bu HACETTEPE’Sİ DE SON YILIMDA BENİ  “ÖĞÜTOR” galiba!
Kim bulgur, kim değirmen , kim elekten kaçan küçük taş parçacığı , kim ortadaki mil , kim döndüren ve gittikçe eriyen sap, ne önemi var?!
Taş bile eriyor, değirmen bile bitiyor!

Ama unu ince elemek , taşlardan arındırmak gerekir…
Gerekir ki o taşlar sonradan büyüyüp ayağına takılmasın! Karşına dikilmesin!
Yandaş olmasın, korkak olmasın…adam olsun!
Bu da ,maalesef bizim harcımız  değilmiş!
Yazık ! Çok yazık!
Dr. Zafer Öner