NURHAN VE TİMUR VUSLATI 22 MAYIS 2017
Nurhan ve atuşman ve dahi kuğular;
(İkinci bölüm)
Sevgili yâran:
“Ellisinde yönüm yokuşa düştü Altmışında hazır bildiğim geçti
Yetmişinde gayri tebdilim şaştı
Artık yavaş yavaş indirdin beni”
Sabah ezanı ile kapı çalınmış, karşımızda bu Nurhan rezilinin sırıtaraktan dikildiğini gördüğümüzde ise tepemiz atmış , “yâv biz bu alçağı dün öldürmedik miydi ?..heyhât ki ölmemiş..yazıklar olsun ki tüh yüzümüze..” diye efkâr yürüttük ise de, Nurhan’dır, “hadi mîrim gidiyoruz. Her şeyi ayarladım, kabebede (Kulak-Burun-Boğaz bölümü) Dr.Can Özşahin âbi sana atuşman yapacak” demesiyle, bu “atuşman” lafını fakir içinde “tuşe” olan başka bir meş’um müdahale ile kâfiyeli bulduğumuzdan, hâliyle “höst !… ne dimek.. o nasıl söz lan..hayatta yaptırmam billâ…” diye kıvrandıksa da, bu rezil, “korkma..billâ hiç acımaz… ben her daim yaptırmaktayım ki oh ne güzel.. bir alışsan hoşuna bilem gider” demesiyle, “lâhavlemizi çekip” iknâ olmuş görünsek de boğaz ağrısı ile makattan yapılacak müdâhalenin (“rektal tuşe”) ilişkisini töbe anlamamış idik..Lâkin bu fakir, anlamadığımız lâflar işitmeye alışkın olduğumuzdan, ve dahî ilim katiyyen sorgulanabilemez, ve hatta “en hakiki mürşittir” kavliyle kadere boyun eğmiş idik.
“Sekseninde kemiklerim ezildi
Doksanında beratçığım yazıldı
Yüz yaşadım kabirciğim kazıldı
Şol kara toprağa gönderdin beni”
Bu Nurhan alçağı kabebeye asistan girmeyi kafasına koymuş olduğundan, en baş profesöründen odacısına kadar herkesi günde beş vakit ve de üç rekat yağlamakta olduğundan, kendisini kababede herkes tanımakta ve de adam hesabına almakta idi.
Nurhan’dır bizi bir odaya tıkıştırıp, “hadi hazırlan.. ben Can âbiyi alıp geleyim” deyincek, biz dahî korkudan ağlamaklı, “ölüm yok ya.. n’olcekse olsun.. deyip pantolonumuzu indirip rektal tuşemizi beklemeye koyulmamızla, kapu açılıp oda içre Can âbi, Nurhan rezili ve de kızlı erkekli koca bir stajyer gurubu duhûl olup hakîri diz dirsek vaziyetinde gördüklerinde cümlesinin gözleri falcı taşı misali açılmış idi.
(Atuşman = Bademcik enfeksiyonlarında pamuklu çubukla boğaza bağırta bağırta sürülen eski ve korkunç bir tedavi yöntemi)
“Karac’oğlan eydür yakıp yandırdın
Aşkın dolusunu verdin kandırdın
En sonra da Azrail’i gönderdin
Birden doğmamışa döndürdün beni” (Karac’oğlan)
Aşkın dolusunu verdin kandırdın
En sonra da Azrail’i gönderdin
Birden doğmamışa döndürdün beni” (Karac’oğlan)
Gözleriniz hep yükseklerde olsun.”
Hakir-i pûr taksir, Dr. Timur Sumer
Hamiş :
Nurhan’la ilgili öyküyü yazmaktayken Fenton gölündeki evimizin önünden kuğular geçti. Yavruları yumurtadan çıktıktan sonra ilk kez bizim buralara geldiler. 10-15 adet resimlerini çektikten sonra bizi fark ettiler ve fena halde âsapları bozuldu. Bir tanesi kötü kötü bakarak kanatlarını kabartıp üzerimize yürüyünce fakir de zorunlu olarak pandıras palas içeri kaçtık.
Bu kuğular “mute” (ağraz) tesmiye olunup zerre kadar ses ve sedâları olmıyan, haklı olarak da insanları pek sevmeyen , güzelim yaratıktırlardır.
Bir vakitler kendilerine “Sizin neden hiç sesiniz çıkmaz ?” diye sual etmiştik de, gözleriyle ve de sessizce cevap vermişlerdi, “BAZEN EN İYİ YANIT, SESSİZLİKTİR” .
Fakirin görüntülediği bir “Mare Crisium” yorumu.
FPT Dr.Timur Sümer
Yaran
Abisinin dün planlayıp hayata geçirdiği halter tasarımı, yerde boylu boyunca yatmakta idi. Üzerinde “En Nefis Ayvalık Zeytinyağları” yazan iki adet tenekenin arasına uzunca bir demir boru sabitlenmiş, içlerine bolca çimento tepilerek açık havada kurumaya bırakılmıştı. Bu garabet tasarım da yarın, hayırlısı ile “Halter” adı altında kullanıma hazır hale gelecek ve Şule’nin sevgili abisi Timur’un fıtık olmasına vesile olacaktı. Şule, uçurtma ve aynı zamanda halter uzmanı abisinin akıllara ziyan icraatlarını seyretmek üzere, Allah kısmet ederse yarın halter haline dönüşecek zeytinyağı tenekesinin üstüne tünemişti. Abisinin yağlı kâğıdı uçurtmanın iskeletine rabt edişinin her safhasını, başını sallayıp “hık” diyerek onaylamakta, kafasının iki yanından Halep keçisinin kuyruğu misali sarkan örgüleri de bu vesile ile havada geniş daireler çizmekteydi. Allah muhabbetlerini arttırsındı. 
Abim Timur Sumer, sofrada babamın görüş sahasının uzağında bir yere konuşlanmıştı. Tam karşısında oturan kardeşi Oya, besbelli kendisinden ziyadesi ile rahatsızdı. Zaten abimin de tek ülküsü Oya’yı sinir hastası etmek, yükselmek ve ileri gitmekti. Bu ikisi hiç konuşmadan, sadece ağız, burun, kaş ve gözlerini kullanarak birbirlerinin asabını bozabilmekteydiler. Allah vergisi bu yetenekleri sayesinde babamın bulunduğu meclislerde sessiz sedasız meydan muharebesi yapabilmekteydiler. 
ANKARA KIZILAY’DA
ARKADAŞIM JEFF THRUSH’DAN M13 YILDIZ KÜMESİ
Timur Sümer 
You must be logged in to post a comment.